حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧
شهادت‌هاى قرآن
شهادت‌هاى قرآن
شهادت‌هاى قرآن
پيغمبرى كه بارادهء خداوندى مبعوث شده ، فرمان دارد كه فضايل حسن ( ع ) و پدر و مادر و برادرش را بين مسلمانان اشاعه دهد و از كرامت آنها سخن گويد تا مردم به آنها گرايند و رهبرى اصيل آسمانيشان را بپذيرند و ما بروشنى در قرآن مجيد مىبينيم كه در تجليل و دوستى خاندان پيامبر آياتى فراوان نازل شده تا آنجا كه خداوند به پيغمبرش ميفرمايد :
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » . « 29 »
يعنى : اى پيامبر بمردم بگو ، من در برابر ابلاغ رسالتم از شما مزدى جز دوستى خاندانم نميخواهم .
« ابن عباس » ميگويد : در وقت نزول اين آيه از پيغمبر پرسيدم نزديكان تو كه فرمان آنها بر مسلمانان واجب است كيستند ؟ فرمود :
على و فاطمه و فرزندان آنها . « 30 »
حسن ( ع ) هم در بعضى از خطبه‌هايش به اين حقيقت اشاره كرده و خود را يكى از مقاصد اين آيه شمرده و فرموده است :
من از خاندانى هستم كه خداى تعالى دوستى آنها را بر هر مسلمانى واجب دانسته و اين آيه را دربارهء ما نازل فرموده است . « 31 »
« شافعى » در اشاره بمضمون اين آيه ميگويد :
( 29 ) - سورهء شورى . ( 30 ) - تفسير فخر رازى ، جلد 7 ، تفسير نيشابورى ، الدر المنثور ، نور الابصار . ( 31 ) - مجمع البيان ، جزء نهم .