حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٦
فتنهء خوارج و بازى حكميت
خون مسلمانها قياس ميكنى ؟ تازه حرف ترا هم بپذيريم آيا حكم عادل در نظر تو « عمرو عاص » است كه ديروز با ما جنگيد و خونهايمان را ريخت ؟
( 1 ) اگر « عمرو عاص » عادل باشد ، در اين صورت ما عادل نيستيم چون با او جنگيديم ، در مورد كار خداوند ، انسانها را حكم داورى داديد و حال آنكه فرمان خدا دربارهء « معاويه » و حزبش كشتن آنهاست مگر آنكه به راه حق برگردند .
ما آنها را بكتاب خدا خوانديم ، ولى آنها نپذيرفتند ، پس چرا شما پيمان‌نامه را امضا كرديد و متاركه و مذاكره را پذيرفتيد ؟
مگر نمىدانيد كه خداوند با نزول سورهء برائه مذاكره و متاركه را بين مسلمين و اهل جنگ ممنوع كرده مگر اينكه جزيه بپردازند .
« ابن عباس » از مذاكره و جدل با آنها فرو ماند ، زيرا هرگز تسليم حق نمىشدند و به عناد خويش باقى بودند و ادلهء حق قانعشان نمىساخت .
در اين وقت امام به همراهى جمعى از ياران بديدار گروه از دين برگشتگان رفت تا با آنها سخن گويد و شايد براهشان آورد .
امام وارد خيمهء « يزيد بن قيس » شد و وضو گرفت و دو ركعت نماز خواند و بعد به پيش خوارج رفت و ديد « ابن عباس » با آنها مشغول مذاكره است .
امام او را كنار زد و گفت با اينها مجادله مكن ، خدايت رحمت كند مگر نگفتم با اين مردم به بحث نپرداز ؟
آنگاه به آنها روى كرد و گفت :
خداوندا ! اينجا ، جايگاهى است كه هر كس پيروز شود ، در قيامت هم پيروز خواهد شد و هر كس كه سخن بگويد و شكست بخورد در آخرت كور