حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٥

در بصره

و خود و اطرافيانشان بيت المال مسلمين را ميخوردند و مىچاپيدند و با رفتار ناهنجار خويش هم تودهء مردم و هم ياران پيامبر و فقهاء بزرگ و قارئين غيرتمند قرآن را بر عثمان برانگيختند .

( 1 ) همچنين خلافت جديد ، املاك و مزارعى را كه در تيول بستگان و نزديكان « عثمان » بود از آنان بازگرفت و بمصالح عمومى مردم و بسود - مستمندان بر اساس دادگرى و برابرى اختصاص داد « 1 » .

ولى اين برنامهء انقلابى و اقدامات صريح نخستين ، گروه .

سودپرستان را خشمگين ساخت ، زيرا با اجراى چنين فرمانهائى ، ديگر آنها بسودها و هدفهاى پليد شخصى خويش نميرسيدند .

هنوز چند روز نگذشته بود كه نشانه‌هاى تمرد و اختلاف و سركشى پديدار شد و مخالفتها بر ضد حكومت عادلانهء امام نمايان گرديد .

در پيشاپيش گروه سودپرستان ، « طلحه » و « زبير » به چشم ميخوردند .

« طلحه » شك نداشت كه حكومت « يمن » را بدست خواهد گرفت و همچنين « زبير » فرمانروائى « عراق » را در نظر داشت و به همين جهت خلافت امام را پذيرفته بودند . پس بحضور امام آمدند و گفتند :

اى امير المؤمنين ! آيا ميدانى چرا با تو بيعت كرديم ؟

- امام فرمود : آرى براى حرف شنوى و فرمانبردارى همچنانكه با پيشينيان چنين كرديد .

- نه ، ما براى اين با تو بيعت كرديم كه در كار خلافت با تو شريك باشيم .

- نه ، البته شما در سخن و استقامت حق و حمايت از بيوگان و

( 1 ) - عبقرية الامام على .