دلائل النبوة ومعرفة أحوال صاحب الشريعة ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١١٣
كنيهء پيامبر ( ص )
( 1 ) ابو زكريا مىگويد پيامبر ما ( ص ) را در قرآن پنج نام است محمد ، احمد ، عبد الله ، طه ، يس در اين آيات ( مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ) بخشى از آيهء 29 سورهء 48 وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ قسمتى از آيهء 6 سورهء 61 وَ أَنَّهُ لَمَّا قامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَداً « و چون برخاست عبد الله كه بخواند او را نزديك بود كه براى او بر سر هم ريخته شوند » آيهء 19 سورهء 72 طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى « طه ، قرآن را به تو فرو نفرستاده‌ايم كه سختى كشى » آيهء 1 سورهء 20 .
و بديهى است كه قرآن به محمد نازل شده است نه بكس ديگرى و يس . . . إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ « يس « محمد » همانا كه تو از فرستادگانى » آيهء 1 سورهء 36 .
بعضى از دانشمندان گفته‌اند نامهاى ديگرى هم در قرآن براى پيامبر آمده است مانند ، رسول ، نبى ، امّى ، شاهد ، مبشّر ، نذير ، داعى الى الله ، سراج منير ، رؤف ، رحيم ، مذكّر ، رحمت ، نعمت ، هادى و عبد ، صلى اللّه عليه و على آله و سلم كثيرا .
و از كعب روايت شده است كه خداوند در حديث قدسى محمد ( ص ) را با عنوان
عبدى المتوكل المختار
سر افراز فرموده است .
از على بن زيد روايت است كه مىگفت در انجمنى گفتگو مىكرديم كه بهترين تك بيتى كه دربارهء پيامبر ( ص ) سروده شده است چيست ؟ همگان گفتند شعرى كه ابو طالب سروده و اين است .
و شق له من اسمه كى يجلّه * فذو العرش محمود و هذا محمد
خداوند متعال براى اثبات جلال پيامبر نام او را از نام خود مشتق ساخت ، صاحب عرش محمود و اين محمد است : صلوات الله عليه و على آله و سلّم .
كنيهء پيامبر ( ص )
كنيهء پيامبر ( ص )
محمد بن سيرين مىگويد از ابو هريره شنيدم كه مىگفت « ابو القاسم ( ص ) فرمود با نام من نام بگذاريد ولى كنيهء مرا بر كسى مگذاريد » بخارى و