حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٢
نمونه‌هايى از تفسير امام رضا ( ع )
قيامت . « 1 »
62 . قول خداى متعال : وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ « 2 » .
( 1 ) امام رضا عليه السلام در تفسير اين دو آيه فرمود : معنى آن اين است كه صورتهاى آنها مىدرخشد و منتظر پاداش از جانب پروردگار خود هستند . « 3 »
63 . قول خداى متعال : وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا . « 4 »
( 2 ) احمد بن محمد از امام رضا عليه السلام سؤال كرد از تسبيح در آيه ، فرمود : نماز شب است . « 5 »
64 . قول خداى متعال : وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا « 6 » .
( 3 ) على بن فضّال از امام رضا عليه السلام پرسيد از تفسير اين آيه ، پس حضرت فرمود : خداى سبحان به صفت آمدن و رفتن وصف نمىشود چون او برتر از انتقال است . منظور آيه از آمدن خدا ، آمدن امر خداست . « 7 »
65 . قول خداى متعال : فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ « 8 » .
( 4 ) امام عليه السلام در حديث بعدى به اين آيه استشهاد كرد :
جعفر بن خلّاد گفت : وقتى ابو الحسن الرضا عليه السلام غذا مىخورد دستور مىداد كاسهء بزرگى كنار سفره‌اش مىگذاشتند ، و نخست از بهترين طعامى كه برايش آورده بودند بر مىداشت و در آن ظرف مىريخت ، بعد دستور مىداد كه آن را به فقير بدهند و سپس اين آيه را مىخواند : فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ، سپس مىفرمود : خداى عزّ و جل مىدانست كه همهء مردم قادر به آزاد
( 1 ) الخرائج و الجرائح . ( 2 ) قيامت / 22 و 23 . ( 3 ) الميزان ، ج 20 ، ص 116 . ( 4 ) دهر / 26 . ( 5 ) مجمع البيان . ( 6 ) فجر / 22 . ( 7 ) الميزان ، ج 20 ، ص 287 . ( 8 ) بلد / 11 .