حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٤
باب اول دربارهء ذكر
( 1 ) 8 . او عليه السلام به اسنادش گفت كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « كسى كه بدون علم فتوا بدهد آسمانها و زمين او را لعنت كنند . »
زشت‌ترين و بدترين جرايم ، دادن فتواى دينى بدون علم است زيرا چنين فتوايى مردم را گمراه مىسازد و دروغ را در بين آنها شايع مىكند و به خدا افترا مىبندد .
( 2 ) 9 . او عليه السلام به اسنادش گفت كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « توكل و توحيد نصف دين است . و با صدقه ، روزى را از نزد خدا نازل كنيد . »
همانا توكل بر خدا و اقرار به وحدانيت او از خلوص دين و عوامل اساسى در ذات آن است . امام اصرار داشت كه صدقه بدهيد زيرا صدقه كمك به فقرا و محرومين است . خدا وعده كرده است كه به آنهايى كه صدقه مىدهند عطا مىكند .
( 3 ) 10 . او عليه السلام با سلسلهء سند خود گفت كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « موسى بن عمران از خداى متعال پرسيد : آيا دورى تا صدايت زنم ، يا نزديكى تا با تو نجوا كنم ؟ خدا به او وحى كرد : اى موسى ، من همنشين كسى هستم كه مرا ياد كند . »
همانا خداى متعال به هر كسى كه با او نجوا كند نزديك است و هركه او را بخواند و به سويش برگردد او را شامل رحمت و لطف خود مىكند .
( 4 ) 11 . او عليه السلام با سلسلهء سند خود گفت كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « دعاى بچّه‌هاى امّتم مستجاب است مادامىكه مرتكب گناه نشده‌اند . »
همانا دعاى بچّه‌هاى مؤمنين مستجاب است و خداى متعال دعوت آنها را رد نمىكند لكن تا زمانى كه مرتكب جرم و گناهى نشده باشند .
( 5 ) 12 . او عليه السلام با سلسلهء سند خود گفت كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و