حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٨
4 . شكيبايى
مىكرد تا آنها نيز از نمونهء كارهاى آنان پيروى كنند .
( 1 )
4 . شكيبايى
4 . شكيبايى
شكيبايى و مدارا يكى از برجسته‌ترين صفات مولاى ما امام كاظم عليه السّلام بود . ضرب المثلها براى بردبارى و فرو بردن خشم او زده‌اند . راويان گفته‌اند : او مىبخشيد كسى را كه با او بدرفتارى مىنمود ، و عفو مىكرد كسى را كه بر او ستم مىراند .
راويان نمونه‌هاى زيادى از بخشندگى آن حضرت را تذكر داده‌اند كه به شرح زير است :
1 . مردى از خاندان عمر بن خطّاب در مدينه بود كه امام موسى عليه السّلام را آزار مىداد و به على عليه السّلام ناسزا مىگفت . يك روز بعضى از آنهايى كه هميشه دور آن حضرت جمع بودند گفتند : اجازه بده اين گنهكار را بكشيم .
امام آنها را از اين كار بازداشت و جدّا سرزنششان كرد . او دربارهء مرد عمرى پرسيد ، گفتند كه مزرعه‌اى در اطراف مدينه دارد . امام سواره به سوى او راه افتاد و او را در مزرعه‌اش پيدا كرد . همان طورى كه امام سوار الاغ بود و وارد مزرعهء او شد ، شخص عمرى فرياد زد : كشت و زرع مرا لگدكوب نكن .
( 2 ) با وجود اين ، ابو الحسن عليه السّلام به پايمال كردن كشت او با الاغش همچنان ادامه داد تا به آن مرد رسيد . سپس پياده شد و با آن مرد نشست و با رويى گشاده به او سلام كرد . آنگاه پرسيد : چقدر براى اين زمين خرج كرده‌اى ؟
مرد پاسخ داد : يكصد دينار .
امام پرسيد : اميدوارى چقدر از اين زمين به دست بياورى ؟