حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٨
مناجات امام در بيت الحرام
( 1 ) طاووس يمانى همين كه مناجات امام عليه السلام را - مناجاتى كه دل هر شنونده را به درد مىآورد و قلبها را مىلرزاند شنيد - نتوانست خوددارى كند و شروع كرد به گريه كردن امام عليه السلام رو به او كرد و فرمود :
« يا يماني ما يبكيك ؟ أ و ليس هذا مقام المذنبين ؟ . . . »
« اى يمانى چرا گريه مىكنى ؟ مگر اينجا جايى نيست كه گنهكاران بايد بنالند ؟ » طاووس با كمال تواضع و احترام رو به امام عليه السلام كرد و گفت :
« بر خداى تعالى حق است كه درخواست تو را رد نكند . . . » « 1 »
براستى كه روح امام سجاد عليه السلام به ملأ اعلى پيوسته بود و تنها و تنها توجه به خدا داشت .
( 2 ) 4 - راويان خبر از حسن بصرى نقل كرده‌اند كه او امام عليه السلام را در اطراف كعبه ديد در حالى كه مشغول گريه و زارى بود و با عجز و الحاح دعا مىكرد نزديك امام رفت و شنيد اين ابيات حزين را مىخواند :
« الا أيها المأمول في كل حاجة * شكوت إليك الضر فارحم شكايتي
ألا يا رجائي أنت كاشف كربتي * فهب لي ذنوبي كلها و اقض حاجتي
و إن إليك القصد في كل مطلب * و أنت غياث الطالبين و غايتي
أتيت بأفعال قباح ردية * فما في الورى خلق جنى كجنايتي
فزادي قليل لا أراه مبلغي * أ للزّاد ابكي ام لبعد مسافتي
( 1 ) روضة الواعظين : 1 / 237 .