حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥
هيبت امام حسين عليه السّلام
ننمود و در شكوه و زيبايى منظر ، همچون ماه تمام بود و در اين باره « كعبى » مىگويد :
و مجرح ما غيرت منه القنا حسنا * و لا اخلقن منه جديدا
قد كان بدرا فاغتدى شمس الضحى * مذ ألبسته يد الدماء برودا
« و آن مجروحى كه نيزه‌ها زيباييش را دگرگون نساختند و تازه‌اى از او را كهنه ننمودند » .
« او ماه تمامى بود كه به خورشيدى در بلنداى روز تبديل شد . آنگاه كه دستهاى خون‌آلود ، جامه‌هايى بر او پوشاند .
و هنگامى كه سر مبارك آن حضرت را نزد ابن زياد بردند ، از نور چهره‌اش در شگفت شد و گفت : « كسى همچون او زيبا نديده‌ام ! » .
( 1 ) « انس بن مالك » بر او اعتراض نمود و گفت : « مگر نه اين است كه وى شبيه‌ترين آنان به رسول خدا بود ؟ » « 1 » .
و هنگامى كه آن سر شريف را بر يزيد بن معاويه عرضه داشتند ، از جمال هيبتش به حيرت افتاد و گفت : « من هرگز صورتى زيباتر از او نديده‌ام ! » .
پس يكى از حاضران به وى گفت : « او شبيه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود » « 2 » .
( 2 ) راويان ، اجماع دارند كه وى در اوصاف و نشانه‌هايش همانند جدش حضرت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود و در شباهت و صفات ، با آن حضرت شباهت داشت و هنگامى كه « عبيد اللّه بن حر جعفى » به ديدار حضرتش مشرف شد ، جانش از اقدام و اجلال او سرشار شد و اظهار داشت : « من هرگز كسى را نديده‌ام كه زيباتر
( 1 ) بلاذرى ، انساب الاشراف ، 3 / 5 ، نسخهء خطى در كتابخانهء عمومى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام . ( 2 ) همان .