حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٣

بيعت با ابو بكر

فتنه‌انگيز است » « 1 » .

( 1 ) نزديك بود سعد را بكشند در حالى كه وى بسترى و دردآلود بود . او را به منزلش بردند در حالى كه دست تهى بود و آرزوهايش بر باد رفته و رؤياهايش نابود گشته بود .

( 2 ) هنگامى كه بيعت ابو بكر انجام شد ، افراد حزب وى ، او را به سوى مسجد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بردند همچنانكه عروسان را به زفاف مىبرند « 2 » در حالى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله همچنان در بستر مرگ آرميده و هنوز در خاك نيارميده بود تا از چشم آنان پنهان شود و حضرت امام امير المؤمنين عليه السّلام به تجهيز آن حضرت پرداخته بود .

( 3 ) هنگامى كه حضرت امير عليه السّلام از بيعت ابو بكر آگاه شد ، اين قول شاعر را بر زبان آورد :

و اصبح اقوام يقولون ما اشتهوا * و يطغون لما غال زيدا غوائل « 3 »

« اقوامى به گفتن آنچه دوست مىداشتند مشغول شده و سر به طغيان برداشتند آنگاه كه زيد را حوادثى سهمگين دربرگرفته بود » .

( 4 ) بيعت با ابو بكر با اين سرعت برق‌آسا انجام شد و در اين بيعت ، عترت پاك ناديده گرفته شد و توجهى به آن صورت نگرفت و از آن روز با همهء انواع مصيبتها و نكبتها رو به رو گرديد و فاجعهء كربلا و ديگر فجايعى كه بر اهل بيت عليهم السّلام وارد شد ، چيزى جز شاخه‌هايى جدا شده از روز سقيفه نبود بر حسب آنچه محققان بر آن تأكيد نموده‌اند .

( 1 ) العقد الفريد 5 / 12 . ( 2 ) ابن ابى الحديد ، شرح نهج البلاغة 2 / 8 . ( 3 ) همان ، ص 8 .