حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٤

در ميان سروده‌ها

( 1 ) 2 - اين ابيات حكيمانه به آن حضرت نسبت داده شده است :

اذا ما عضك الدهر * فلا تجنح الى الخلق

و لا تسأل سوى اللّه * تعالى قاسم الرزق

فلو عشت و طوفت * من الغرب الى الشرق

لما صادفت من يقد * ر أن يسعد أو يشقى « 1 »

« هرگاه روزگار تو را نيش زند ، به سوى مردم روى نياور » .

« و جز از خداى تعالى كه تقسيم كنندهء روزى است ، چيزى طلب مكن » .

« كه اگر زنده بمانى و از غرب تا شرق را بگردى » .

« كسى را نمىيابى كه بتواند سعادتمند سازد و يا بدبخت نمايد » .

اين شعر ، بر قناعت ، بزرگمنشى و عدم خضوع در برابر ديگران تشويق مىنمايد و انسان را وامىدارد كه از كسى چيزى درخواست نكند ، جز پروردگارش كه جريان امور به دست اوست .

( 2 ) 3 - آن حضرت عليه السّلام فرمود :

اغن عن المخلوق بالخالق * تغن عن الكاذب و الصادق

و استرزق الرحمن من فضله * فليس غير اللّه من رازق

من ظن أن الناس يغنونه * فليس بالرحمن بالواثق

أو ظن أن المال من كسبه * زلت به النعلان من حالق « 2 » .

« به آفريدگار از آفريده ، بىنياز شو كه از دروغگو و راستگو بىنياز مىشوى » .

« و از خداوند رحمان به فضلش روزى طلب كن كه جز خداوند كسى روزى دهنده نباشد » .

( 1 ) كشف الغمة 2 / 34 - 35 . الفصول المهمّة ، ص 180 . ( 2 ) ابن عساكر ، ترجمة امام الحسين ، ص 231 .