حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٥
امر به معروف
آن غافليد در حالى كه شما بيشتر از همهء مردم گرفتار مصيبت شده‌ايد به سبب آنچه از جايگاه علما از دست داده‌ايد اگر در اين راه مىكوشيديد ؛ ( 1 ) زيرا جريان كارها و احكام به دست خداشناسان و امناى وى بر حلال و حرامش مىباشد ، پس شما آن منزلت را از دست داده‌ايد و آن از دست شما به در نرفته است مگر با پراكندگى شما از حق و اختلاف شما در سنّت بعد از بيّنهء آشكار و اگر بر رنج ، صبر مىكرديد و سختى را در راه خدا تحمل مىكرديد ، كارهاى خدا بر شما وارد و از نزد شما صادر مىشد و به شما ارجاع مىگرديد ، ولى شما ستمگران را در جايگاه خود تمكين نموديد و امور خدا را به دستشان سپرديد كه به شبهات عمل كنند و در شهوات سير نمايند .
( 2 ) فرار شما از مرگ و اهميت دادنتان به زندگى كه از شما جدا مىشود ، آنها را بر شما مسلط گردانيد ، پس ناتوانان را به دست آنان سپرديد و آنان ، يا مظلومى به بردگى كشيده شده‌اند و يا مستضعفى در زندگى ، شكست خورده ، در مملكت با عقايد خود جولان دارند و رسوايى را با هواهاى خويش در مىيابند و از اشرار ، پيروى مىكنند و بر خداى جبار ، گستاخى مىورزند .
( 3 ) در هر شهرى از آنان ، خطيبى بر منبر خويش سخن مىراند كه زمين براى آنها خالى مانده و دستشان در آن بازگشته و مردم ، بردگان آنان گشته‌اند ، دست هيچ لمس كننده‌اى را بر نمىگردانند چرا كه يا جبارى ستمگرند و يا قدرتمندى سختگير بر ضعيفان ، اطاعت‌شده‌اى كه خداى آورنده و بازگيرنده را نمىشناسد ، پس شگفتا ! و چرا در شگفت نباشم در حالى كه زمين پر است از فريبكارانى ستمكار و صدقه‌دهندگانى ظالم و حاكمى بر مؤمنين كه به آنان رحم نمىكند و خدا حاكم است در آنچه ميان ما محل منازعه است كه با حكم خود در آنچه