حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٨
2 - خوددارى از قبول ستم
اذا لم تجد غير لبس الهوان * فبالموت تنزع جثمانها
رأى القتل صبرا شعار الكرام * و فخرا يزين لها شأنها
فشمّر للحرب في معرك * به عرك الموت فرسانها « 1 »
« او را بر آن داشتند كه يكى از دو حالت را بپذيرد ، در حالى كه جنگ دندانهايش را به هم مىفشرد » .
« كه يا مطيع گردد و يا بميرد آن نفسى كه عزّت ، مطيع بودنش را نمىپذيرد » .
« پس آن را گفت : مناعت را داشته باش كه نفس انسان بلند همت و آنچه آن را زينت مىدهد » .
« اگر چيزى غير از پوشيدن جامهء خوارى نيابد ، با مرگ از جامهء تن رها مىشود » .
« كشته شدن صبورانه را شعار بزرگان يافت و افتخارى كه آنان را زينت مىبخشد » .
« پس براى جنگ ، آستينها را بالا زد ، در نبردى كه در آن مرگ ، با سواران دست و پنجه نرم مىكرد » .
( 1 ) مرثيه‌هاى « سيد حيدر » براى امام ، به حق طغرايى درخشنده در ميراث امت عربى به حساب مىآيد ؛ زيرا انديشهء خود را در آن به خوبى به كار گرفته و اجزاى آنها را به دقت مرتب نموده بود كه با اين درجه از برجستگى ، پديدار گشت . وى ، بنا به گفتهء معاصرانش ، در هر سال قصيده‌اى خاص براى امام عليه السّلام مىسرود و در طول يك سال ، به اصلاح آن مىپرداخت و به دقت كلمهء آن را
( 1 ) سيد حيدر ، ديوان .