حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٤

2 - خوددارى از قبول ستم

خداوند و پيامبرش و مؤمنان آن را براى ما نمىپذيرند و دامنهاى پاك و طاهر و همتهاى غيرتمند و جانهاى ستم ستيز روا نمىدارند كه ما اطاعت از فرومايگان را بر قتلگاه شرافتمندان ترجيح دهيم . . . » .

( 1 ) و در روز « طف » همچون كوهى استوار ، بدون اعتنا به آن درندگان از سپاهيان ارتداد اموى ، ثابت قدم ايستاد و به آنان و همهء نسلها ، درسهايى از كرامت ، عزت نفس و شرافت ستم‌ستيزى آموخت و فرمود :

« به خدا قسم ! دست خوارى به شما نمىدهم و همچون بردگان نمىگريزم ، من به پروردگارم و پروردگارتان پناه مىبرم كه شما مرا سنگسار كنيد . . . » .

( 2 ) اين سخنان درخشان ، نشان داد امام بزرگوار تا چه حد از كرامتى بىكران برخوردار بود كه برجسته‌ترين نمونه‌هاى قهرمانى جاويدان در همهء روزگاران مىباشد كه تاريخ اسلام در خود ضبط نموده است .

( 3 ) شاعران اهل بيت عليهم السّلام براى تصوير اين پديدهء ارجمند ، با يكديگر به مسابقه پرداختند و آنچه در اين زمينه سروده‌اند ، از ارزشمندترين مواردى است كه منابع ادبيات عرب ، تدوين نموده‌اند ، « سيد حيدر جلى » در بسيارى از سروده‌هاى جاويدانى كه در رثاى جدش حضرت حسين به نظم آورده ، آن را به تصوير كشيده است :

طمعت ان تسومه القوم ضميما * و ابى اللّه و الحسام الصنيع

كيف يلوى على الدنية جيدا * لسوى اللّه ما لواه الخضوع

و لديه جأش أرد من الدرع * لضمأى القنا و هن شروع

و به يرجع الحفاظ لصدر * ضاقت الارض و هى فيه يضيع