سيره معصومان ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٧٧
عفو عمومى
گمراهان ؟ ! عايشه گفت : بلكه هدايتگران .
همچنين گفته‌اند : وقتى عايشه پرسيد : اين كيست ؟ و محمد گفت : برادر نيكوكارت عايشه گفت : بدخواه . على ( ع ) دستور داد شتر را سوزانده خاكسترش را بر باد دهند و فرمود : خدا آن را لعنت كند . چقدر به گوسالهء بنى اسرائيل شبيه بود ! آنگاه اين آيه را تلاوت كرد : و به معبودت كه بر آن معتكف بودى بنگر كه آن را مىسوزانيم و سپس در دريا پراكنده مىسازيمش . « 13 »
آن حضرت به عده‌اى دستور داد تا هودج را از ميان كشتگان بردارند . هودج از بس كه آماج تيرها قرار گرفته بود ، همچون تن جوجه‌تيغى شده بود .
على ( ع ) به برادر عايشه دستور داد بر هودج خيمه‌اى زند و چون شب فرا رسيد او را به بصره بردند و در خانهء عبد الله بن خلف خزاعى ، كه بزرگ‌ترين خانه در بصره بود ، جاى دادند .
على ( ع ) در اين روز ، پس از آنكه از كار جنگ فراغ يافت ، چنين مىخواند :
به تو شكوه مىكنم از دشواريهايم و از گروهى كه در برابر چشمان من خيانتم كردند .
مضريان آنان را در مقابل مضريان ( خود ) كشتم و جانم شفا يافت و گروهم كشته شد .
عفو عمومى
عفو عمومى
على ( ع ) منادى را فرمان داد تا بانگ زند فراريان را تعقيب مكنيد و بر مجروحان حمله مبريد و به خانه‌ها قدم ننهيد و هيچ سلاح و لباس و كالايى برنداريد . هر كس سلاح خود را بر زمين افكند ، امان يافته و هر كه در خانه‌اش را ببندد او هم در امان است .
مجروحان را از ميان كشتگان ، شبانه حركت داده به بصره بردند . على ( ع ) در ميان كشتگان چرخ مىزد . ابن ابى الحديد از اصبغ بن نباته نقل كرده است كه على ( ع ) در ميان كشتگان مىگشت و از آنان بازديد مىكرد .
شيخ مفيد گويد : وقتى على ( ع ) در ميان كشتگان گردش مىكرد ، فرمود : اين قريش است كه من بينى خود را بريدم و جانم را شفا دادم . همانا بر شما سبقت گرفتم و از گزند شمشير دورتان كردم . ولى اكنون مرگ است و بد مردن . و من از بد مردن به خداوند پناه مىبرم . آنگاه آن حضرت بر معبد بن مقداد گذر كرد و گفت : خدا پدر اين مرد را بيامرزد كه اگر زنده مىبود تدبيرش بهتر از تدبير اين مرد بود . عمار بن ياسر عرض كرد : سپاس خداى را كه اين مرد را نابود كرد و صورت او را بر خاك ماليد . اى امير مؤمنان ! به خدا سوگند ما از كسى كه از حق روى گرداند ترسى نداريم چه پدر باشد چه پسر . امير المؤمنين ( ع ) فرمود : خداوند تو را بيامرزد و به تو اجر نيكو دهد .
( 13 ) آيه 97 سوره طه : وَ انْظُرْ إِلى إِلهِك الَّذِي ظَلْت عَلَيْه عاكِفاً لَنُحَرِّقَنَّه ثُم لَنَنْسِفَنَّه فِي الْيَم نَسْفاً