سيره معصومان ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٦٦
ميم
با شمشيرى كه هيچ شكستگى ( و نقصى ) ندارد .
نويسندهء جواهر المطالب و نيز سبط بن جوزى در تذكرة الخواص آورده‌اند كه على ( ع ) فرمود :
خردمند ، مصايب را پيش از رخ دادن آنها در خودش مجسم مىكند .
پس اگر اين مصايب ناگهانى بر او فرود آيد نمىترسد كه آن پيش از اين در وى مجسم بوده است .
او كار را تا آخر آن پيش‌بينى مىكند و آخر آن در همان آغاز پيش وى ، رخ مىنمايد .
اما نادان از مكر روزگارش ايمن است و كشتارگاه گذشتگان را به دست فراموشى سپرده است .
بنابراين اگر دگرگونيهاى زمانه با نزول چند مصيبت براى او پيش آيد ، او به سختى مىافتد ( يا منحرف مىشود ) .
و اگر دورانديشى را در خودش تقويت كرده بود مىدانست كه بايد در هنگام مصيبت شكيبايى ورزيد .
نويسندهء جواهر المطالب گويد : از جمله اشعارى كه صولى از امام على ( ع ) انشاد كرده ، به جز بيت سوم ، اشعار زير است كه جامع ديوان آن حضرت آنها را گرد آورده :
هشدار ! پس بر واقعهء بزرگ شكيب ورز و اندوه و غصهء خود را با صبرى نيكو درمان كن .
فرياد مكن اگر چه روزى در مشكل و سختى فرو افتى زيرا ( اگر صبر كنى ) دير زمانى در راحت و آسانى به سر خواهى برد .
نوميد مباش كه نااميدى كفر است . شايد خداوند به / بىنياز كند .
به پروردگارت جز نيكى گمان مبر . زيرا خداوند به نكويى كردن سزاوارتر است .
سختى در پى خود آسانى را به دنبال دارد و سخن خداوند راست‌ترين گفتارهاست . « 95 »
اگر عقلها ، روزى را به سوى خود مىكشيدند ، پس روزى به نزد خردمندان بود .
ميم
ميم
ابن عديم در تاريخ حلب و نصر در كتاب صفين و عده‌اى ديگر از راويان اين اشعار را به على ( ع ) اسناد داده‌اند . گويند : وى ( ع ) به حضين بن منذر رقاشى گفت :
از پرچم سياه « 96 »
، سايه‌اش به لرزه مىافتد اگر گفته شود حضين آن را به پيش مىبرد .
پس وى رايت را در ميان سپاهيان مىبرد تا آن را استوار سازد . در حوضچه‌هايى كه در آنها
( 95 ) كه : ان مع العسر يسرا . . . - م .
( 96 ) . ( راية سوداء ) و در روايتى پرچم قرمز ( راية حمراء ) آمده است .