درسى كه حسين ( ع ) به انسانها آموخت ( فارسي ) — الصفحة ١٥٦
تاريخ خيانت شريح را فراموش نمىكند
مىخواهى كه ميهمان خود را تسليم تو سازم تا او را با شمشير گردن زنى ؟ ! هرگز چنين عملى را انجام ندهم و اين ننگ و عار را بر خود نخواهم پسنديد ، سپس چنين اضافه كرد :
« ويلكم لو كانت رجلى على طفل من آل الرسول ( ص ) لا ادفعها حتى تقطع « 1 » ؛ يعنى واى بر شما ! اگر پاى من بر روى طفلى از خاندان پيغمبر باشد ، آن را از روى او بر نمىدارم ( تا گرفتار شما ستمگران گردد ) مگر آن كه پاى مرا قطع نمايند » .
هانى به جرم جوانمردى و پايدارى خود در ارادت به خاندان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم به امر عبيد اللّه ناپاك ، پس از جراحتهاى فراوانى كه برداشت روانهء زندان گرديد ، اما او از شخصيتهاى كوفه و رئيس قبيله است ، از اين نظر انتشار گرفتارى وى موجى از خشم و غضب در بين قبيلهء « بنى مذحج » و طرفداران فرزند عروه به وجود آورد و به زودى تعداد چهار هزار شمشير زن اطراف دار الاماره را گرفتند و هانى را سالم و زنده خواستار شدند .
تاريخ خيانت شريح را فراموش نمىكند
تاريخ خيانت شريح را فراموش نمىكند
در اينجا فرصت خوبى بود تا با استفاده از آن بتوان حيات ننگين زادهء زياد را براى هميشه در هم سوخت و امت اسلامى را از نكبت جهانگير آن ناپاك آسوده ساخت ، اما انجام يك خيانت بزرگ و يك گناه عظيم موجب شد كه اين فرصت عالى و پرارزش به آسانى از دست برود و عبيد الله خائن با خاطرى آسوده همچنان دنبالهء نقشه‌هاى شيطانى خويش را بگيرد . آن خيانت و آن گناه با دست يك روحانى ناپاك و مرد آبستن جاه و مقام انجام گرديد ! شريح كه به علت تصدى مقام قضاوت ( كه يك مقام بزرگ روحانى و اسلامى است ) از اعتماد مردم برخوردار بود از جانب فرزند زياد مأموريت يافت تا با هانى ديدار كند . آنگاه سلامتى و حيات او را به قبيلهء وى اطلاع دهد . آن فرو مايهء از خدا بىخبر با آن كه هانى را با صورتى آلوده به خون و حالى بسيار زار مشاهده كرد ، با اين حال به نزد مردم آمد و به آنها گفت : « ناراحت نباشيد ، اينك هانى در نزد امير عبيد اللّه سالم نشسته است و با يكديگر گفتگو مىكنند و به زودى سلامت نزد شما بازمىگردد ! » اين سخن دروغ و جعل كه از حلقوم يك اهريمن فرشته نما خارج گرديد ، مورد پذيرش آن جمع واقع شد و به زودى
( 1 ) - ناسخ التواريخ ، حالات سيد الشهداء ( ع ) ، ج 2 ، ص 72 .