درسى كه حسين ( ع ) به انسانها آموخت ( فارسي ) — الصفحة ١٤٤

بازهم حسين عليه السّلام از هدف سخن مىگويد

عرضه مىدارد : « خدايا ، من امر به معروف را دوست دارم و منكر را انكار مىكنم و با آن به نبرد برمىخيزم » . و باز در وصيت پرمغز و دلنشينى كه براى برادر ارجمندش محمد حنفيه مىنگارد ، مىنويسد : « من از مدينه خارج مىشوم به منظور اصلاح امّت جدّم . مىخواهم امر به معروف كنم و نهى از منكر نمايم » . اضافه بر اين ، افق خاصّ سياسى آن روز تا آنجا تيره بود كه حتى از ديدگاه افراد عادى ولى تيزبين هم پيش آمدن چنان حادثهء خونين يك امر مسلّم و حتمى بود ، چنان كه عبد الله عباس و ابن عمر اين حقيقت را آشكارا در همان مكه با حسين عليه السّلام در ميان گذاشتند .

با توجه به اين گفتارهاى صريح و شواهد ، آيا بازهم در اين واقعيت مىتوان ترديد داشت كه حسين عليه السّلام از شهادت و پايان كار خود به خوبى آگاهى داشته و داراى هدفى مشخص و سياستى روشن بوده است ؟ !

بازهم حسين عليه السّلام از هدف سخن مىگويد

بازهم حسين عليه السّلام از هدف سخن مىگويد

يكى از موارد روشنى كه باز حسين بن على عليه السّلام با صراحت از هدف خود سخن گفت و پايان كار خويش را آشكارا بيان داشت ، هنگام وداع آن حضرت با قبر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود . در آنجا مىگويد : « يا رسول اللّه بابى أنت و امى لقد خرجت من جوارك كرها و فرق بينى و بينك و اخذت بالعنف قهرا أن ابايع يزيد بن معاوية شارب الخمور و راكب الفجور فان فعلت كفرت و ان ابيت قتلت فها أنا خارج من جوارك على الكره فعليك منى السلام يا رسول الله « 1 » ؛ اى رسول خدا ، پدر و مادرم فداى شما باد ! من از نزد تو جبرا خارج مىگردم .

بين من و تو جدائى افكندند و مرا در فشار گذاشتند كه با يزيد بن معاويه بيعت نمايم ؛ همان يزيدى كه خمر مىنوشد و انواع گناهان را مرتكب مىشود . اگر بپذيرم و در برابر وى تسليم گردم در اين صورت كفر ورزيدم . و اگر بيعت نكنم مرا به قتل مىرساند . اكنون با كراهت از نزد تو بيرون مىروم و از مدينه خارج مىگردم و با حضرتت وداع مىكنم » .

در اين گفتار كوتاه ، حسين عليه السّلام ابتدا فرزند معاويه را سخت نكوهش مىكند و انحرافها و ناپاكيهاى وى را بر مىشمرد و آنگاه مىگويد : مرا به بيعت با چنين فردى جبرا دعوت

( 1 ) - ناسخ التواريخ ، حالات سيد الشهداء ( ع ) ، ج 2 ، ص 14 .