الخرائج والجرائح ( جلوه هاى اعجاز معصومين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٩٦

طعنه‌هاى مخالفين بر قرآن

مىدهند ، محبت آنان را در قلب ساير مؤمنان قرار دهد . و معنايش اين گونه مىشود كه : « من آنان را محبوب قلوب نموده‌ام » .

( 1 ) باز از آيهء أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ « 1 » ، اشكال گرفته‌اند كه از غيب نوشتن يعنى چه ؟ در حالى كه قريش بىسواد بودند پس چگونه آنان را نويسنده قرار داده است ؟

پاسخ اينكه : معناى نوشتن و كتابت در اينجا حكم است ؛ يعنى آيا نزد آنان علم غيب است كه آنان حكم مىكنند و مىگويند : بر تو غلبه مىكنيم و تو را طرد مىنماييم و پيروزى با ماست نه با تو ؟ و مانند اين شعر « جعدى » است كه مىگويد :

و مال الولاء بالبلاء فملتم * و ما ذاك حكم اللَّه اذ هو يكتب « 2 »

يعنى « حكم مىكند » . مثل آن است اين آيهء شريفه : وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ « 3 » .

و مانند فرمايش پيامبر به صاحبان دعواست كه فرمود : و الذى نفسى بيده لاقضين فيكما بكتاب اللَّه « 4 » ؛ يعنى « به حكم خدا » ؛ زيرا منظورش رجم و عذاب بود ، در حالى كه اين در ظاهر كتاب خدا نيست .

در آيات وَ قُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ كَما أَنْزَلْنا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ « 5 » .

و : لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ ، كَما أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ

( 1 ) يعنى : « و يا آنان علم غيب دارند و مىنويسند » ، ( سورهء طور ، آيهء 41 ) . ( 2 ) يعنى : « دوستى چيست كه به بلاء مايل مىشود ، اين حكم خداوند نيست كه او بنويسد » . ( 3 ) يعنى : « بر آنان نوشتيم ( حكم كرديم ) كه نفس در مقابل نفس قصاص مىشود » ، ( سورهء مائده ، آيهء 45 ) . ( 4 ) يعنى : « سوگند به كسى كه جانم به دست اوست در ميان شما دو نفر ، با كتاب خدا ( حكم خدا ) قضاوت مىكنم » . ( 5 ) ( سورهء حجر ، آيهء 89 - 91 ) .