الخرائج والجرائح ( جلوه هاى اعجاز معصومين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٥٢

حكايت حضرت عيسى ( ع ) با معلم خود

اندازهء يك ماه رشد مىكردند و در يك ماه به اندازهء يك سال ساير بچه‌ها بودند . و همچنين پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - وقتى كه حضرت عيسى - عليه السّلام - هفت ماهه شد ، مادرش او را نزد معلمى نشاند ، معلم به او گفت : بگو « بسم اللَّه ! » .

عيسى - عليه السّلام - گفت : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » .

معلم گفت : بگو « ابجد » .

( 1 ) عيسى - عليه السّلام - گفت : « ابجد » چيست ؟ و اگر نمىدانى « ابجد » چيست برايت آن را تفسير كنم .

معلم گفت : تفسير كن . عيسى - عليه السّلام - گفت : الف ، « آلاء اللَّه » و باء « بهجة اللَّه » و جيم ، « جلال اللَّه » و دال ، « دين اللَّه » است .

« هوز » : ها ، « هول جهنّم » و واو ، « ويل براى اهل آتش » و زاء ، « زفير جهنم » است .

« حطىّ » : يعنى : گناه گناهكاران توبه‌كننده و استغفاركننده ، بخشيده شد .

« كلمن » : يعنى : كلام خدا كه تبديلى در كلمات خدا نيست .

« سعفص » : يعنى يك صاع به يك صاع و يك جزء به يك جزء .

« قرشت » : يعنى مردم را جمع كرد و محشور نمود .

در اين هنگام معلم به مادر عيسى - عليه السّلام - گفت : اى زن ! اين بچّه هيچ نياز به تعليم ندارد .

همين طور بود محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - و جانشينان او كه علمشان از خداوند بود . مگر نديدى وقتى مأمون خواست دخترش ام الفضل را به ازدواج امام جواد - عليه السّلام - در بياورد و آن حضرت ده ساله بود و بنى عباس با اين ازدواج مخالفت مىكردند و مىگفتند او كودك است ! نزد معلّمى بگذار ( تا درس بخواند ) .

مأمون گفت : علم اينها از نزد خداوند است و نياز به فراگيرى از مردم ندارند .

پس يحيى بن اكثم ، قاضى القضاة را آوردند تا از آنچه مىداند از آن حضرت بپرسد ، ميان آن دو مباحثاتى جريان پيدا كرد كه تمام مردم حيران ماندند و اين