الخرائج والجرائح ( جلوه هاى اعجاز معصومين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٥

معرفت و شناخت حقّ امام ( ع )

معرفت و شناخت حقّ امام ( ع )

معرفت و شناخت حقّ امام ( ع )

( 1 ) 7 - امام صادق - عليه السّلام - مىفرمايد : گروهى از مردم بر پدرم وارد شدند و پرسيدند : حق امام چيست ؟

پدرم فرمود : حقّش بزرگ است ، وقتى كه بر او وارد شديد ، بايد او را بزرگ بداريد و احترام كنيد . و به آنچه مىآورد ، ايمان بياوريد . و بر اوست كه شما را هدايت كند و در او خصلتى است كه هر وقت به خدمتش رسيديد از جلال و شكوهى كه دارد ، هيچ كس نمىتواند با چشم پر به او نگاه كند ؛ چون رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - اين گونه بود و بايد امام هم اين گونه باشد .

آنان پرسيدند : آيا شيعيانش را مىشناسد .

فرمود : آرى ، همان وقت كه مىبيند .

پرسيدند : آيا ما شيعهء شما هستيم ؟

فرمود : آرى ، همهء شما شيعهء ما هستيد .

گفتند : نشانهء اين چيست ؟ ما را از آن با خبر نما .

فرمود : نشانه‌اش اين است كه مىتوانم نامهاى خودتان ، پدرانتان و قبيله‌هايتان را بگويم .

گفتند : پس ما را مطلع ساز . حضرت نامهاى خودشان ، پدرانشان و قبيله‌هايشان را گفت و همه تصديق كردند .

فرمود : از آنچه قصد داريد سؤال كنيد ، من پاسخ مىدهم و آن فرمايش خداوند متعال است كه مىفرمايد : كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ « 1 » باز حضرت را تصديق كردند .

فرمود : ما آن شجره‌اى هستيم كه اصل و ريشه‌اش استوار و شاخه‌هايش در آسمان است . و از علم خود هر چه بخواهيم به شيعيانمان مىبخشيم .

( 1 ) يعنى : « مانند شجرهء طيبه‌اى كه ريشه‌اش استوار و شاخه‌هايش در آسمان است » .