الخرائج والجرائح ( جلوه هاى اعجاز معصومين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٨

هشام و امام باقر ( ع )

شهر خارج شدند و نافع بن ازرق آمد و مدينه را در تنگنا قرار داد و مبارزان آنها را كشت و نسبت به نواميس آنان بىحرمتى كرد .

بعد از آن ، مردم مدينه متوجّه شدند و گفتند : ما ديگر سخنان ابو جعفر را تكذيب نمىكنيم ؛ چون غير از حق چيزى نمىگويد . آنها اهل بيت پيامبر هستند و همگى به حق سخن مىگويند « 1 » .

هشام و امام باقر ( ع )

هشام و امام باقر ( ع )

( 1 ) 22 - امام صادق - عليه السّلام - مىفرمايد : هشام بن عبد الملك به والى مدينه نوشت كه محمّد بن على را به شام بفرستد . امام صادق - عليه السّلام - مىفرمايد :

پدرم از مدينه خارج شد و من نيز به اتفاق پدرم خارج شدم تا به مدين ، شهر حضرت شعيب رسيديم . و در آنجا صومعهء بزرگى ديديم كه در نزد درب آن ، مردمى بودند كه لباسهاى پشمى خشن بر تن داشتند . ما نيز مثل آنها لباس پوشيديم و با آنها رفتيم و وارد صومعه شديم . پيرمردى را ديديم كه از شدّت پيرى ، ابروانش روى چشمانش افتاده بود . نگاهى به ما كرد و به پدرم گفت : از ما هستى يا از امت مرحومه ؟

پدرم جواب داد : نه ، بلكه از امت مرحومه هستم .

پرسيد : از عالمان آنهايى يا از جاهلان آنها ؟

فرمود : از عالمان آنها .

پيرمرد گفت : مىتوانم پرسشهايى از تو بكنم ؟

فرمود : هر چه مىخواهى بپرس .

پرسيد : به من بگو آيا وقتى كه اهل بهشت از نعمتهاى بهشتى مىخورند ، از آنها چيزى كم مىشود ؟

جواب داد : خير .

پرسيد : مثل و مانند آنها در دنيا چيست ؟

( 1 ) بحار : 46 / 254 ، حديث 51 .