الخرائج والجرائح ( جلوه هاى اعجاز معصومين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٥

امام باقر ( ع ) و خريدن كنيز

مىآيد . پس با همين كيسه از او يك كنيز بخر .

( 1 ) راوى مىگويد : وقت موعود رسيد و نزد امام - عليه السّلام - رفتم ، فرمود : آيا خبر ندهم شما را از آن برده فروشى كه قبلا به شما گفته بودم ؟ اكنون او آمده است . برو و با اين پول از او يك كنيز بخر . ما نزد برده فروش رفتيم . او به ما گفت : همه كنيزهايم را فروخته‌ام مگر دوتا كه آنها مريض هستند و يكى بهتر از ديگرى است .

گفتيم : آنها را به ما نشان بده . او نيز آنها را به ما نشان داد .

گفتيم : آن كنيز بهتر را چند مىفروشى ؟

گفت : به هفتاد دينار .

گفتيم : خيلى خوب .

گفت : هفتاد دينار ، نه كم و نه زياد .

گفتيم : آن را به اين كيسه مىخريم ، هر چه باشد .

نزد آن برده فروش ، پير مردى ريش سفيد بود . او گفت : مهر را برداريد و آن را وزن نماييد .

برده فروش گفت : باز نكنيد ، اگر يك ذره هم كم باشد نمىفروشم .

پيرمرد گفت : آن را وزن كنيد .

راوى مىگويد : باز كرديم و وزن نموديم . متوجّه شديم كه به اندازهء هفتاد دينار بود ، نه زياد و نه كم . و كنيز را تحويل گرفتيم و خدمت امام باقر - عليه السّلام - آورديم و جريان را به حضرت گفتيم .

آنگاه حضرت ، خدا را حمد و ثنا كرد و رو به كنيز نمود و فرمود : اسمت چيست ؟

كنيز گفت : حميده .

حضرت فرمود : تو حميدهء دنيا و محمودهء آخرت هستى . آيا تو دختر باكره هستى يا نه ؟

گفت : من دختر باكره هستم .

فرمود : در دست برده فروش ، چگونه باكره مانده‌اى ؟