جغرافياى تاريخى هجرت امام رضا ( ع ) از مدينه تا مرو ( فارسي ) — الصفحة ٩٢

راه شيراز به كثه ( يزد )

چنين بيان مىكند :

1 - از شيراز تا « زرقان » شش فرسنگ ، زرقان قصبه‌اى است ميان مشرق و شمال شيراز كه در دامنهء كوه بسيار مرتفعى واقع شده است . « 102 »

2 - از زرقان تا « اصطخر » « 103 »

شش فرسخ .

3 - از اصطخر تا « بئر قريه » چهار فرسخ .

4 - از بئر قريه تا « كهمند » « 104 »

هشت فرسنگ .

5 - از كهمند تا « ديه بيد » ( ده بيد ) هشت فرسنگ .

6 - از ديه بيد تا « ابرقوه » دوازده فرسنگ .

7 - از ابرقوه تا « ديه شير » ( ده شير ) سيزده فرسنگ .

8 - از ديه شير تا « جوز » « 105 »

( حور ) شش فرسنگ .

9 - از جوز تا « قلعهء مجوس » شش فرسنگ .

10 - از قلعهء مجوس تا « شهر كثه » پنج فرسنگ .

11 - از كثه تا « آبخيزه » هفت فرسنگ .

12 - از آبخيزه تا « يزد » شش فرسنگ .

اين آخر اعمال پارس است و جمله هشتاد و هفت فرسنگ است . « 106 »

ابن حوقل نيز در قرن چهارم وصفى از منازل و مسافات شيراز به كثه كه همان راه خراسان است به شرح ذيل ذكر مىكند :

1 - شيراز تا زرقان شش فرسخ ، زرقان داراى منازلى بر وادى عذب است .

2 - از زرقان به اصطخر شش فرسخ .

3 - از اصطخر به قريهء « تير » « 107 »

چهار فرسخ .

( 102 ) - فرصت الدوله ، آثار العجم ، ص 130 .

( 103 ) - ابن بلخى منزلى را به نام « پادوست » در حدّ فاصل زرقان تا اصطخر به مسافت چهار فرسخ ذكر مىكند . ر . ك . به : ابن بلخى ، فارسنامه ، ص 232 .

( 104 ) - كهمنك ، ابن بلخى ، فارسنامه ، ص 232 .

( 105 ) - ابن بلخى از ديه شير تا « تومره بست » را چهار فرسخ و از آنجا تا يزد را نه فرسخ ذكر مىكند . همان مأخذ ، ص 232 .

( 106 ) - اصطخرى ، مسالك الممالك ، ص 155 .

( 107 ) - بير ، نيز آمده است .