جغرافياى تاريخى هجرت امام رضا ( ع ) از مدينه تا مرو ( فارسي ) — الصفحة ١٣٨
ورود حضرت عليه السّلام به ده سرخ
بزرگى دارد . قبر امام در داخل زاويه‌اى است كه مدرسه و مسجدى در آن وجود دارد و اين عمارتها همه با سبكى بسيار زيبا و مليح ساخته شده و ديوارهاى آن كاشى است . روى قبر ضريحى چوبى قرار دارد كه سطح آن را با صفحات نقره پوشيده‌اند . از سقف مقبره قنديلهاى نقره آويزان است . آستان در قبر هم از نقره است . پردهء ابريشم زردوزى از در آويخته و داخل بقعه با فرشهاى گوناگون مفروش كرديده است . روبروى قبر امام عليه السّلام ، قبر هارون الرشيد واقع شده كه آن هم ضريحى دارد و شمعدانها روى قبر گذاشته‌اند و مردم ، مغرب گور وى را به علامت شمعدانها كه دارد بازمىشناسند . هنگامى كه شيعيان « 50 »
وارد بقعه مىشوند قبر هارون را به لگد مىزنند و به امام رضا عليه السّلام سلام مىفرستند . « 51 »
بنا به گفتهء لسترنج ، حمد اللّه مستوفى در قرن هشتم از اولين كسانى است كه سناباد را « مشهد » ناميد و از آن زمان تا كنون آنجا را همچنان مشهد ، يعنى جايگاه شهادت حضرت امام رضا عليه السّلام مىنامند . قزوينى در آثار البلاد مىنويسد : امام رضا عليه السّلام و هارون الرشيد هر دو در زير يك گنبد مدفون شده‌اند ولى مأمون حيله‌اى به كار برده و به دستور او هارون الرشيد را در قبرى مدفون كرده‌اند كه به نام حضرت رضا است و حضرت رضا عليه السّلام را در قبرى مدفون ساخته‌اند كه به نام هارون است ، امّا اهالى سناباد كه از شيعيان‌اند ، قبرى را كه معتقدند متعلق به حضرت است كاملا آراسته‌اند . « 52 »
ورود حضرت عليه السّلام به ده سرخ
ورود حضرت عليه السّلام به ده سرخ
ده سرخ يا قرية الحمراء نام دهكده‌اى است كه در مسير راه نيشابور به طوس قرار داشته است . اين منطقه كه هم اكنون به فاصلهء تقريبى 55 كيلومترى قدمگاه است در
( 50 ) - در متن « رافضيان » آمده است .
( 51 ) - ابن بطوطه ، سفرنامه ، 1 / 441 .
( 52 ) - لسترنج ، جغرافياى تاريخى سرزمينهاى خلافت شرقى ، ص 16 - 415 ؛ حمد اللّه مستوفى ، نزهة القلوب ، ص 186 ؛ قزوينى ، آثار البلاد ، 2 / 262 ؛ مقدسى ، احسن التقاسيم ، ص 319 ، 333 ، 352 .