تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٦
قسمت چهارم : فتح جهان بدون خونريزى و كشتار
اعماق وجودشان پديدار نگردد .
( 1 )
قسمت چهارم : فتح جهان بدون خونريزى و كشتار
قسمت چهارم : فتح جهان بدون خونريزى و كشتار
محور نخست : رواياتى در اين باره :
سيوطى از نعيم بن حماد نقل كرده است كه امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود :
إذا بعث السفيانى إلى المهدى جيشا فخسف بهم البيداء . . . و تنقل إليه الخزائن و يدخل العرب و العجم و أهل الحرب و الروم و غيرهم فى طاعته من غير قتال ، حتّى يبنى المساجد بالقسطنطينية و ما دونها . . . « 1 »
هرگاه سفيانى به سوى مهدى لشكرى اعزام كند كه در پى بىآن در سرزمين بيدا در زمن فرو روند . . . گنج و ثروت‌ها به امام منتقل شده و عرب و عجم و جنگجويان و رومىها و ديگران ، بدون جنگ به طاعت امام عليه السّلام گردن مىنهند . [ و كار بدانجا مىرسد كه ] در قسطنطنيه و [ ديگر شهرهاى ] كوچكتر از آن مسجدهايى ساخته مىشود .
اين حديث را ابن طاووس نيز از نعيم بن حماد نقل كرده است . « 2 »
( 2 ) نعمانى به سند خود از محمّد بن جعفر بن محمّد و او هم از پدرش امام زين العابدين عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود :
إذا قام القائم . . . و يبعث جندا إلى القسطنطينية . فإذا بلغوا الخليج كتبوا على أقدامهم شيئا و مشوا على الماء . فإذا نظر إليهم الروم يمشون على الماء ، قالوا : هؤلاء أصحابه يمشون على الماء ، فكيف هو ؟ فعند ذلك يفتحون لهم أبواب المدينة ، فيدخلونها ، فيحكمون فيها ما يريدون . « 3 »
هرگاه قائم ظهور فرمايد . . . سپاهى را به قسطنطنيه مىفرستد . وقتى آنها به خليج مىرسند ، بر كف پاهايشان چيزى مىنويسند و بر روى آب راه مىروند . وقتى رومىها به آنان مىنگرند [ با تعجب ] مىگويند : يارانش كه بر روى آب راه روند ، خودش [ امام مهدى عليه السّلام ] چگونه خواهد بود ؟ !
در اينجاست كه رومىها دروازه‌هاى شهر خود را بر روى سپاه امام عليه السّلام مىگشايند و آنها تا هر وقت بخواهند در آنجا حكومت مىكنند .
اين روايت در بحار الانوار نيز نقل شده است . « 4 »
( 3 ) در كتاب عقد الدرر روايتى بلند دربارهء امام مهدى عليه السّلام و فتوحات ايشان به شرح زير از امام على بن ابى طالب عليه السّلام نقل شده است :
ثمّ يأمر المهدى بإنشاء مراكب ، فيبنى أربعمائة سفينة فى ساحل عكّا . و يخرج الروم فى مائة
( 1 ) . السيوطى ، جلال الدين ، همان ؛ ج 2 ، ص 146 . ( 2 ) . ابن طاووس ، على بن موسى ، همان ؛ ص 53 . ( 3 ) . النعمانى ، محمّد بن ابراهيم ، همان ؛ ص 172 . ( 4 ) . المجلسى ، محمّد باقر ، همان ؛ ج 13 ، ص 194 .