تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — الصفحة ١٢٢
4 . بارندگىهاى پىدرپى
( 1 )
4 . بارندگىهاى پىدرپى
4 . بارندگىهاى پىدرپى
طبرسى به نقل از عبد الكريم الخثعمى روايتى را از حضرت صادق عليه السّلام آورده كه ايشان در آنجا از حضرت مهدى عليه السّلام سخن گفته و در ضمن آن فرموده است :
زمان قيام او كه فرا رسد ، در ماه جمادى الآخر و ده روز از ماه رجب ، چنان بارانى ببارد كه كسى مانند آن را نديده باشد . « 1 »
( 2 ) شيخ مفيد مىنويسد :
خبرهايى درباره نشانه‌هاى ظهور امام مهدى عليه السّلام به دست ما رسيده است . ( سپس تعدادى از آنها را آورده تا آنجا كه مىگويد : ) اين امر به بيست و چهار باران پياپى پايان مىپذيرد و در نتيجه زمين پس از مرگش زنده مىشود و بركات آن بر همه معلوم مىگردد . « 2 »
( 3 ) شيخ طوسى به سند خود از سعيد بن جبير نقل كرده است :
در آن سالى كه مهدى ظهور نمايد ، بيست و چهار باران مىبارد كه آثار و بركاتش ديده خواهد شد . « 3 »
پنهان نماند كه حكمت اين بارندگى ، آمادگى براى ظهور به واسطه طراوت و شادابى زمين و فراوانى محصولات كشاورزى است . خود اين بارش‌ها ، معجزه‌آسا نيست بلكه مدت و ميزان بارندگى ، اعجازآميز مىباشد . در اينجا به برخى نقاط ضعف و كاستى در اين روايت اشاره مىكنيم :
الف ) ضعف سندى : روايات طبرسى و مفيد هر دو مرسل مىباشند و سخنى كه شيخ طوسى از سعيد بن جبير نقل كرده ، از امام معصوم عليه السّلام نيست ؛ در نتيجه صلاحيت اثبات تاريخى را ندارد .
ب ) شمار اندك : اگر چه روش ما در اين كتاب پذيرش خبر واحد است اما در روايات معجزات ، معتقد به اصل « سخت‌گيرى سندى » هستيم .
بنابراين ، روايات اندكى باقى مىماند كه آن هم براى اثبات تاريخى كافى نيست . حتى اگر مرسل هم بود ، باز به حد كفايت نمىرسيد .
ج ) در اين روايات سخن از باران‌هاى بسيار عظيم و سيل‌آسا نيست زيرا اين مقدار باران در چنين زمانى ( 24 باران در يك يا دو ماه ) در سرزمين‌هايى نيز كه بارش متوسطى دارند اتفاق مىافتد چه رسد به سرزمين‌هاى پرباران . با اين اوصاف نمىتوان اين باران‌ها را نشانه‌اى براى ظهور دانست زيرا « نشانه ظهور » بايد از امرى مهم و قابل توجه خبر دهد ؛ حال آن كه اين باران‌ها ، چنين نيست .
د ) در اين روايات دربارهء مكان بارندگىها سخنى به ميان نيامده است .
( 4 ) در مجموع مىتوان گفت اين باران‌ها در سرزمين‌هاى اسلامى خاورميانه خواهد باريد . در اين منطقه از هر دو نوع آب و هوا يافت مىشود ، به طور مثال : ايران و لبنان ، سرد و بارانى است و مناطقى همچون حجاز و نجف عموما خشك و بيابانى . شايد بتوان در مورد مكان اين بارش‌ها دو نظر داد :
1 ) در شهرهاى مقدس مكه و مدينه ببارد . ريزش اين مقدار باران در آنجا بسيار قابل توجه است .
( 1 ) . الطبرسى ، فضل بن الحسن ، إعلام الورى بأعلام الهدى ؛ ص 432 . ( 2 ) . المفيد ، محمّد بن محمّد ، همان ؛ ص 337 . ( 3 ) . الطوسى ، محمّد بن الحسن ، همان ؛ ص 269 .