بحار الأنوار ( زندگانى حضرت على بن موسى الرضا ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٧
بخش هفتم عبادت و اخلاق پسنديده و مقام آن جناب و اقرار مردم بشخصيت ايشان
ميخواند بجز نماز مغرب كه آن را سه ركعت ميخواند و نماز نافله و نماز شب ، شفع و وتر و دو ركعت فجر را در سفر و غير سفر ترك نميكرد .
ولى نوافل نمازهاى روزانه را در سفر نميخواند پس از هر نمازى كه قصر ميخواند سى مرتبه ميگفت :
سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر
و ميفرمود : اين بجاى بقيه نماز است نديدم نماز ضحى را در سفر و غير سفر بخواند و در سفر روزه نميگرفت در دعا ابتدا صلوات بر محمّد و آلش ميفرستاد و پيوسته اين صلوات را در نماز و غير نماز ميفرستاد .
شب در رختخواب قرآن زياد ميخواند وقتى بآيه‌اى ميگذشت كه اسم بهشت يا جهنم بود گريه ميكرد از خدا بهشت را درخواست مىنمود و از جهنم به او پناه ميبرد ، بِسْم اللَّه الرَّحْمن الرَّحِيم * را در تمام نمازهايش بلند ميخواند در شب و روز وقتى قُل هُوَ اللَّه أَحَدٌ را ميخواند با صداى آهسته‌اى ميگفت :
اللَّه احد
وقتى سوره تمام مىشد ميگفت :
كذلك اللَّه ربنا
سه مرتبه وقتى سوره جحد را ميخواند در دل ميگفت : « يا أَيُّهَا الْكافِرُون » وقتى نماز ميكرد ميگفت :
« ربى اللَّه و دينى الاسلام »
پس از خواندن سوره تين و زيتون ميگفت :
« بلى و انا على ذلك من الشاهدين »
وقتى لا أُقْسِم بِيَوْم الْقِيامَةِ را ميخواند پس از تمام شدن ميگفت :
« سبحانك اللهم بلى »
در سوره جمعه ميگفت : « قُل ما عِنْدَ اللَّه خَيْرٌ مِن اللَّهْوِ وَ مِن التِّجارَةِ للذين اتقوا وَ اللَّه خَيْرُ الرَّازِقِين » .
وقتى سوره فاتحه را تمام ميكرد ميگفت : « الْحَمْدُ لِلَّه رَب الْعالَمِين * » بعد از خواندن سوره سَبِّح اسْم رَبِّك الْأَعْلَى يواشك ميگفت
« سبحان ربي الاعلى »
وقتى به آيه يا أَيُّهَا الَّذِين آمَنُوا * ميرسيد آهسته ميگفت :
« لبيك اللهم »
لبيك .
در هر شهرى كه وارد ميشد مردم اجتماع ميكردند و مطالب دينى و سؤالات مذهبى خود را از ايشان ميكردند به آنها جواب ميداد بيشتر اوقات از پدرش و از آباء گرام خود علي بن ابي طالب و پيامبر اكرم براى آنها حديث نقل مينمود