بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤١٨

[ نامه امام به كوفيان بعد از شهادت جناب مسلم ]

گفت : سبحان اللَّه ! پسر پيامبر خدا بدنبال تو ميفرستد و تو نزد آن حضرت نميروى ! ؟

نزد آن بزرگوار برو . سخن او را بشنو و باز مراجعت كن .

زهير بن قين بحضور امام حسين آمد و پس از چند لحظه در حالى برگشت كه صورتش از خوشحالى ميدرخشيد . سپس دستور داد ، خيمه و اسباب مسافرتى را از جاى كندند و به طرف امام حسين بردند . زهير بعد از اين جريان بزوجهء خود گفت :

انت طالق ! يعنى تو را طلاق دادم . به خويشاوندان خود ملحق شو ! زيرا من دوست ندارم بوسيلهء من غير از خير چيزى به تو برسد .

سيد بن طاوس اضافه كرده : زهير گفت : من تصميم گرفته‌ام با امام حسين باشم تا جانم را فدايش كنم و با جانم برايش وفادارى كنم .

سپس اموال زوجهء خود را به او پرداخت و او را به عموزادگانش سپرد كه وى را به خويشاوندانش برسانند .

زوجهء زهير برخاست و پس از اينكه متوجه زهير شد گريست و با زهير وداع نمود و گفت :

خدا براى تو خير خواست ! من از تو خواهش مىكنم فرداى قيامت نزد جدّ حسين صلّى اللَّه عليه و آله مرا ياد آور شوى .

شيخ مفيد مينگارد : زهير به ياران خود گفت : هر كسى از شما دوست دارد با من بيايد مانعى ندارد و كسى كه دوست ندارد اين آخرين ديدار است من براى شما يك داستانى ميگويم و آن اين است :

ما براى جهاد در دريا رفتيم و خدا پيروزى را نصيب ما نمود و غنيمت‌هائى بدست آورديم .

سلمان فارسى بما گفت : آيا از اينكه فاتح شديد و غنيمت‌هائى بدست آورديد خوشحال شديد ؟ گفتيم : آرى . فرمود : هر گاه بزرگ جوانان آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم