بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٦

[ نامه عتبه به يزيد ]

يعنى من حبيبم كه پدرم پاك و پاكيزه است . ما از شما پاك و پاكيزه‌تر ميباشم ما شخصيتى را يارى ميكنيم كه هر گاه نامش ذكر شود از عموم مردم بهتر است . حبيب تعداد سى و يك نفر از لشكر ابن سعد را بقتل رسانيد و شهيد شد .

بعد از حبيب عبد اللَّه بن ابى عروهء غقارى ( بكسر غين ) براى كارزار قيام كرد و اين رجز را ميخواند :

قد علمت حقا بنو غفار * انى اذب في طلاب الثار

بالمشرفى و القنا الخطار

يعنى حقا كه بنى غفار ميدانند من براى خون خواهى بوسيلهء شمشير مشرفى و نيزه كارزار مينمايم . عبد اللَّه بن ابو عروه تعداد بيست نفر از لشكر كفر را به جهنم نازل كرد و شهيد شد .

پس از عبد اللَّه بدير ( بضم باء و فتح دال ) ابن حفير ( بضم حاء و فتح فاء ) همدانى ( به سكون ميم ) كه فصيح ترين اهل زمان خود محسوب ميشد در حالى كه اين رجز را ميخواند براى كارزار قيام نمود :

انا بدير و ابى حفير * لا خير فيمن ليس فيه خير

يعنى من پدرم حفير است . خيرى در وجود كسى كه خير ندارد نخواهد بود . آنگاه تعداد سى نفر مرد را از لشكر ابن زياد كشت و شهيد گرديد .

بعد از بدير مالك بن انس كاهلى در حالى كه اين رجز را ميخواند براى جهاد در راه خدا قيام نمود :

1 -

قد علمت كاهلها و دودان * و الخندفيون و قيس عيلان

2 -

بان قومى قصم الاقران * يا قوم كونوا كاسود الجان

3 -

آل على شيعة الرحمن * و آل حرب شيعة الشيطان

1 - يعنى قبائل كاهل و دودان و خندف و قيس عيلان عرب ، 2 - همه ميدانند كه قبيلهء من درهم شكنندهء همانندان هستند . اى قوم ! شما ( براى جنگيدن در راه خدا ) نظير شيرها باشيد .