بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣١٩

بخش سى و پنجم فضائل و مناقب شهداى كربلاء عليهم السّلام

آن روز شهيد شد .

بعد از جنگ احد جنگ موته براى پيامبر خدا ناگوار شد كه پسر عموى آن حضرت يعنى جعفر بن ابى طالب در آن روز شهيد شد .

سپس امام زين العابدين فرمود : هيچ روزى مثل روز عاشوراى امام حسين نبود . زيرا تعداد سى هزار نفر كه گمان مىكردند از اين امت بودند اطراف آن بزرگمرد را گرفتند و هر كدام از آنان ميخواستند بوسيلهء ريختن خون امام حسين به خدا تقرب بجويند .

امام حسين ايشان را ياد آور خدا ميكرد ولى نمىپذيرفتند ، تا اينكه سرانجام آن حضرت را از راه ظلم و كينه و دشمنى شهيد نمودند .

آنگاه حضرت سجاد عليه السّلام فرمود : خدا حضرت عباس را رحمت كند ! حقا كه امام حسين را بر خويشتن مقدم داشت و جان خود را فداى آن حضرت نمود تا اينكه دستهاى مباركش قطع شد .

خداى مهربان در عوض دستهاى عباس عليه السّلام دو بال به وى عطا كرد تا بوسيلهء آنها در بهشت با ملائكه پرواز نمايد . كما اينكه اين نعمت را نيز به جعفر بن ابى طالب عطا كرد .

حضرت عباس عليه السّلام نزد خدا يك مقام و منزلتى دارد كه فرداى قيامت جميع شهيدان براى آن غبطه ميخورند .

5 - در كتاب كامل الزيارات از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هيچ شهيدى نيست مگر اينكه دوست دارد ، كاش امام حسين عليه السّلام زنده بود تا او ( در ركاب آن حضرت شهيد و ) با آن بزرگوار داخل بهشت ميشد .