بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٠

بخش سى و چهارم در بارهء ثواب گريه بر مصيبت امام حسين و ساير امامان عليهم السّلام :

با طلا بنويسند .

5 - در كتاب كامل الزيارات از ابن خارجه نقل مىكند كه گفت : ما نزد امام جعفر صادق عليه السّلام بوديم و نامى از امام حسين عليه السّلام برده شد ، امام صادق گريان شد و ما هم گريستيم . سپس آن بزرگوار فرمود : امام حسين فرموده : من كشتهء اشك ميباشم ، هيچ مؤمنى ياد آور من نمىشود مگر اينكه گريان خواهد شد .

6 - نيز در همان كتاب از امام حسين عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : من كشتهء اشك هستم . كسى با غم و اندوهناكى به زيارت من نمىآيد مگر اينكه خدا او را با خوشحالى نزد اهل و عيالش باز مىگرداند .

علامهء مجلسى در بارهء اينكه امام حسين عليه السّلام فرمود : من شهيد اشك هستم ميفرمايد : يعنى من منسوب به اشك و گريه و سبب آنها ميباشم ، يا اينكه با گريه و غم و اندوه كشته خواهم شد ، ولى احتمال اول واضحتر است .

مترجم گويد : از ذيل حديث پنجم كه ميفرمايد : هيچ مؤمنى ياد آور من نمىشود مگر اينكه گريان خواهد شد اين طور بدست مىآيد : امام حسين بقدرى مظلومانه شهيد شده كه گريه كردن براى آن بزرگوار فطرى و ذاتى مؤمن است . بعبارت ديگر ، هر گاه مؤمنى ياد امام حسين كند بىاختيار گريان و منقلب خواهد شد .

7 - در كتاب امالى شيخ از محمّد بن ابى عمارهء كوفى نقل مىكند كه گفت :

از امام جعفر صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود : كسى كه براى خونى كه از ما ريخته شده ، يا حقى كه از ما پامال شده ، يا عرض و آبروئى كه از ما از بين رفته ، يا براى يكى از شيعيان ما چشمش يك قطره اشك بريزد خداى رؤف او را سال‌هاى متمادى در بهشت جاى خواهد داد .

8 - در كتاب مجالس مفيد از حضرت امام حسين عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هيچ بنده‌اى نيست كه چشمانش براى ما يك قطره اشك بريزند يا پر از اشك