بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٢

بخش سى و يكم در بارهء اخبارى كه پيامبر و على و حسن عليهم السّلام راجع به شهادت امام حسين عليه السّلام داده‌اند .

نظير ماه بود معاويه است كه فتنه‌انگيز و فاسق و منكر خدا است و آن ظلمت و ستارهء سياهى كه از ماه خارج شد و بر آن آفتاب كوچك حمله كرد و آن را بلعيد و افق زمين سياه شد فرزندم حسين است كه پسر معاويه يعنى يزيد او را شهيد مىكند و آفتاب از براى شهادتش سياه و افق زمين تاريك خواهد شد .

اما آن ستارگان سياهى كه كليهء زمين را احاطه كردند بنى اميه خواهند بود .

22 - در تفسير فرات بن ابراهيم از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : امام حسين عليه السّلام را مادرش ميبرد ، پيامبر اكرم امام حسين را گرفت و فرمود :

خدا قاتل و ربايندگان اشياء تو را لعنت كند ! خدا افرادى را كه بر عليه تو قيام ميكنند هلاك نمايد ! خدا بين من و آن افرادى كه بر عليه تو قيام مينمايند حكم فرمايد ! حضرت زهراى اطهر عليها السّلام گفت : پدر جان ! چه ميگوئى ؟

فرمود : اى دختر عزيزم ! به ياد آن اذيت و ظلم و ستم و غدرى آمدم كه بعد از من و تو دچار حسينم خواهد شد ، حسينم در آن روز در ميان گروهى است كه گويا ، ستارگان آسمان هستند و بسوى شهادت ميشتابند . گويا ، من لشكرگاه و موضع اثاث و تربت آنان را مىبينم .

فاطمهء زهراء گفت : پدر جان ! اين موضعى كه شما آن را توصيف ميكنى كجا است ؟ فرمود : موضعى است كه آن را كربلاء مينامند و آن موضع براى ما و امامان و امت خانهء كرب و بلاء است . گروهى از اشرار امت من بر حسين و يارانش حمله و خروج ميكنند كه اگر عموم افرادى كه در آسمانها و زمين هستند براى احدى از ايشان نزد خدا شفاعت كنند پذيرفته نخواهد شد و آنان هميشگى در دوزخ خواهند بود .

فاطمهء اطهر گفت : پدر جان ! آيا حسين من شهيد خواهد شد ! ؟

فرمود : آرى ، اى دختر عزيزم ! به نحوى شهيد مىشود كه احدى قبل از او