بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٩

بخش نوزدهم راجع به كيفيت صلح امام حسن عليه السّلام با معاويه

بخش نوزدهم راجع به كيفيت صلح امام حسن عليه السّلام با معاويه

بخش نوزدهم راجع به كيفيت صلح امام حسن عليه السّلام با معاويه

1 - صدوق در كتاب : علل الشرائع مينويسد : معاويه عمر و بن حريث ، اشعث بن قيس ، حجر بن حارث و شبث بن ربعى را دسيسه قرار داد و براى هر يك از ايشان جاسوسى گماشت و گفت : هر كس حسن بن على را بكشد مبلغ دو هزار درهم و يك لشكر از لشكرهاى شام و يكى از دخترانم را به وى جائزه خواهم داد . هنگامى كه اين توطئه به گوش امام حسن عليه السّلام رسيد زير لباسهاى خود اسلحه پوشيد ، از آن مردم بر حذر بود ، جز با پوشيدن سلاح براى نماز حاضر نميشد .

در آن هنگامى كه امام حسن مشغول نماز بود يكى از آنان تيرى بجانب آن بزرگوار پرتاب كرد . ولى چون اسلحه در بر داشت مؤثر واقع نشد . موقعى كه آن حضرت به ساباط مدائن رسيد يكى از ايشان خنجر مسمومى به ران مبارك امام حسن زد كه كارگر شد . سپس آن بزرگوار دستور داد تا وى را بسوى قبيلهء جريحى باز گردانيدند كه عموى مختار والى آنان بود . مختار به عموى خود گفت : بيا تا امام حسن را بگيريم و به معاويه تسليم نمائيم و او عراق را بما واگذار كند . وقتى شيعيان از قول مختار كه بعموى خود گفته بود آگاه شدند تصميم گرفتند مختار را بقتل برسانند . ولى عموى مختار به وى لطفى كرد و از شيعيان خواست تا او را عفو نمودند .