بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧٩

بخش بيست و سوم راجع به فرزندان و زنان امام حسن عليه السّلام

آن نامه جوائز فراوانى به حسن بن حسن داده هنگامى كه حسن از نزد عبد الملك خارج شد يحيى بن ام حكم با وى ملاقات نمود . حسن به وى اعتراض كرد و گفت اين چه وعده‌اى بود كه به من دادى ! ؟ يحيى گفت : آرام باش ! به خدا قسم عبد الملك دائما از تو حساب مىبرد ، اگر هيبت و عظمت تو نبود بداد تو نمىرسيد و به تو اجازه ملاقات نميداد .

اين حسن بن حسن با عمويش امام حسين عليه السّلام كربلا بود . موقعى كه امام حسين شهيد شد و ما بقى بازماندگان آن حضرت اسير شدند اسماء بن خارجه آمد و او را از ميان اسيران خارج كرد و گفت : به خدا قسم كه هرگز نبايد كسى مزاحم اين پسر خوله شود . عمر بن سعد گفت : پسر خواهر اسماء را به او ببخشيد . گفته شده اين حسن اسير شد و بدنش مجروح بود ، آنگاه آن جراحات معالجه شدند .

روايت شده حسن بن حسن يكى از دو دخترهاى امام حسين عليه السّلام را خواستگارى كرد . امام حسين به او فرمود : اى پسر عزيزم ! هر كدام را كه دوست دارى انتخاب كن . حسن خجل شد و جوابى نگفت . امام حسين فرمود : من فاطمه را براى تو انتخاب نمودم ، زيرا اين فاطمه شباهت بيشترى بمادرم فاطمهء زهراء دارد .

اين حسن بن حسن در سن ( 35 ) سالگى از دنيا رفت و برادرش زيد بن حسن پس از وى زنده بود . حسن بن حسن برادر مادرى خود را كه نامش ابراهيم بن محمّد بن طلحه بود وصى خويشتن قرار داد . وقتى اين حسن از دنيا رحلت كرد زوجه‌اش فاطمهء بنت الحسين بر سر قبرش خيمه زد ، روزها روزه و شبها مشغول عبادت بود . اين بانو از بس زيبا بود بحور العين شباهت داشت . هنگامى كه يك سال از اين جريان گذشت بغلامان خود فرمود : وقتى شب فرا رسيد اين خيمه را برچينيد موقعى كه تاريكى شب فرا رسيد صدائى شنيد كه ميگويد : آيا آنچه را كه مفقود كردند يافتند ! ؟ ديگرى جواب وى را داد و گفت : بلكه مأيوس شدند و بازگشتند ! اين حسن بن حسن از دنيا درگذشت و ادعاى امامت نكرد و كسى هم ادعاى امامت از براى او ننمود همچنان كه در شرح حال برادرش شرح داديم .