بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧٣

بيان :

1 -

أ أدهن رأسى أم تطيب مجالسى * و رأسك معفور و انت سليب

1 - يعنى آيا جا دارد كه من روغن بسرم بزنم ، يا مجالس من طيب و نيكو باشند ؟ در صورتى كه سر و صورت تو روى خاك باشد و تو برهنه باشى ؟ 2 - يا اينكه از آن چيزهاى دنيوى كه دوست دارم بهره‌مند شوم ، آگاه باش : هر چه كه به تو نزديك شود محبوب است . 3 - من دائما بر تو گريه مىكنم مادامى كه كبوتر بخواند و باد صبا و جنوب بوزد . 4 - و مادامى كه چشم من قطرات اشك بريزد و مادامى كه چوبى در ميان درختان حجاز سبز باشد . 5 - گريهء من طولانى و اشك من ريزان است . گرچه تو از من دور شدى ولى مزار تو به من نزديك است . 6 - تو يكنوع غريبى هستى كه اطراف خانه‌ها او را احاطه نموده‌اند .

آگاه باش هر كسى كه زير خاك باشد غريب است . 7 - بازماندگان بر خلاف متوفى خوشحال نمىشوند . هر جوانمردى از امر موت بهره‌اى خواهد داشت . 8 - غارت زده آن كسى نيست كه اموالش را برده باشند . بلكه غارت زده آن شخصى است كه برادرش را به خاك بسپارد . 9 - خويشاوندان تو بايد تو را شب در خواب ببينند كسى كه زير خاك است خويشاوندى ندارد .

30 - نيز در كتاب مناقب از قول امام حسين مينگارد : كه ميفرمود :

اگر من از غم و اندوه نمردم ، ولى به علت اين مصيبت مشتاق مرگ ميباشم .

سليمان بن قبه سروده :

1 -

يا كذب اللَّه من نعى حسنا * ليس لتكذيب نعيه حسن

2 - تو دوست خاص و خالص من بودى و براى هر قبيله‌اى از اهل وى ساكنينى خواهد بود .

3 - من در اين دار دنيا جولان ميزنم و تو را نمىبينم ، در صورتى كه در اين دار دنيا افرادى ميباشند كه مجاور بودن آنان ضرر است .

4 - من ايشان را در عوض تو فرض كردم ، اى كاش به قدر عدن بين من و آنان