أنيس المؤمنين ( فارسي ) — الصفحة ٤

مقدّمه در ذكر مجملى از حالات حضرت سيّد المرسلين و خاتم النّبيّين عليه و آله افضل الصّلوات و اكمل التّحيات

« فاطمة بضعة منّى » به حضرت سيّدة النّساء انتقال يافت ، و با نور حضرت شاه اوليا به حكم « مَرَج الْبَحْرَيْن يَلْتَقِيان » « 1 »

آميخته شد ، از آن هر دو نور به مقتضاى « يَخْرُج مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجان » « 2 »

آن دو گوشوارهء عرش رحمان به وجود آمدند ؛ و آن نور به ساير ائمّهء معصومين - عليهم السلام - انتقال يافت .

اكنون معدن آن نور حضرت قائم آل محمّد عليه الصلاة و السلام است ؛ چه * « 3 »

به مقتضاى « لولاك لما خلقت الافلاك » خلو زمانه از نور محمّدى ممتنع است ، و عالم به بركت آن نور قائم است . چنان كه حضرت رسول اللّه - صلى الله عليه و آله و سلّم - فرمود : « هذا الامر لا ينقضى حتّى يمضى فيهم اثنا عشر خليفة كلّهم من قريش » يعنى : « امر دين و مردمان باقى است ، تا بگذرد در ميان ايشان دوازده خليفه كه همه از قريش باشند » .

و چون دنيا از فيض نور محمّدى كه به مهدى - عليه السلام - انتقال يافته عارى شود ، به موجب فرمودهء « فلا خير فى العيش بعد المهدى » سلسلهء انتظام دنيا منقطع گردد * . و در تورات مسطور است آنچه خلاصهء ترجمهء آن اين است كه حق تعالى فرمود كه قبول كردم من نماز و دعاى اسماعيل را ، و او را بركت و نموّ و افزونى دادم ، و بسيار گردانيدم عدد او را به واسطهء « مادماد » ، يعنى « محمّد » ؛ و زود باشد كه بيرون آورم از نسل او دوازده امام را كه هر يك ملكى باشند ، و بدهم او را گروه بسيار . و اين دليلى است از دلايل نبوّت احمد مختار ، و امامت دوازده امام عالى مقدار - عليهم صلوات اللّه الملك الجبّار - .

( 1 ) آيهء 19 سورهء مباركهء الرّحمن .

( 2 ) آيهء 22 سورهء مباركهء الرّحمن .

( 3 ) از اينجا تا ستارهء بعد را بعينه مير لوحى سبزوارى ، با قيد نام مؤلف اين كتاب ، در اربعين خود كه موسوم است به « كفاية المهتدى فى معرفة المهدى » نقل نموده . ( نسخهء خطى كتابخانهء مرحوم پدرم ) .