الإمام الصادق و المذاهب الأربعة ( امام صادق و مذاهب چهارگانه ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٨

وليد بن عبد الملك

سال 126 ه . كه كشته شد در اين مقام ماند . مدت زمامدارى او يك سال و دو ماه بود .

ابن حزم مىگويد : وليد فردى فاسق ، عياش و هرزه بود . [ 59 ]

ابن فضل الله در كتاب « المسالك » گويد : وليد بن يزيد فرعون زمانى بود كه گذشت . او در روز قيامت همراه پيروانش به آتش دوزخ وارد خواهد شد و ننگ را نصيب قوم خود خواهد كرد ، چه عاقبت بدى ! . او قرآن را به تير بست و پروايى از گناهانش نداشت .

قلقشندى آورده است : او تمامى همتش را صرف عياشى ، شكم‌بارگى ، شراب‌خوارى و شنيدن غنا مىكرد . [ 60 ]

ابن كثير مىگويد : اين مرد آشكارا مرتكب گناه مىشد ، اصرار بر ارتكاب محرمات داشت ، حريم حرمت احكام الهى را مىشكست و ابايى از معصيت نداشت ؛ به همين دليل كسانى او را به زندقه و بىدينى متهم كرده‌اند .

هنگامى كه هشام به خلافت رسيد ، برادرزاده‌اش وليد را مورد تكريم و احترام قرار داد ، تا اينكه شراب‌خوارى ، همنشينى با افراد ناباب و جلسات عياشى وليد علنى و آشكار شد .

هشام به او گفت : واى بر تو ، به خدا سوگند نمىدانم آيا تو بر دين اسلام هستى يا نيستى ؟ هيچ منكرى نيست كه تو در پنهان و آشكار مرتكب نشده باشى . وليد پاسخش را به شعر نوشت :

اى كسى كه از دين ما مىپرسى دين من همان دين ابو شاكر است . [ 61 ]

ابو شاكر همان مسلمة بن هشام بن عبد الملك است .

به هر حال وليد مرتكب منكرات بسيارى شد ؛ جناياتى انجام داد كه به وصف نمىآيد ، به پليديهايى دست زد كه آدمى را مشمئز مىكند و قلم از بيان زشتيهاى اعمال او شرمنده است .

او گستاخى بزرگى به خرج داد و حرمت اسلام را شكست ، در حالى كه قرآن را به تير بسته بود اين شعر را مىخواند :

تو تمامى دشمنان ستمگر را تهديد مىكنى پس بدان كه من همان دشمن ستمگرم هنگامى كه در روز دادخواهى حاضر شدى به خداوند بگو وليد مرا پاره كرده است . [ 62 ]