مرزهاى اعجاز ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥
قرآن و كرويت زمين
موضوع كروى بودن زمين است چنان كه مىفرمايد :
وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا . « 1 »
« آن گروهى كه ذليل و خوار شمرده مىشدند را وارث مشرق‌ها و مغرب‌هاى زمين قرار داديم » .
رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ رَبُّ الْمَشارِقِ . « 2 »
« خداى آسمان‌ها و زمين و آنچه در ميان آنها است و خداى مشرق‌ها » .
فَلا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشارِقِ وَ الْمَغارِبِ إِنَّا لَقادِرُونَ . « 3 »
« به خداى مشرق‌ها و مغرب‌ها سوگند ما قادريم » .
اين آيات همگى حاكى از تعدد مشرق‌ها و مغرب‌ها و نقطهء طلوع و غروب آفتاب است ، كه لازمهء آن كرويت زمين است ، زيرا در صورت كروى بودن زمين ، طلوع خورشيد بر هر جزئى از اجزاء آن ملازم با غروب آن از جزء دگر است و تعدد مشرق و مغرب خورشيد بدون تكلف حاكى از بر كروى بودن زمين مىباشد .
( 1 ) . اعراف : 137 . ( 2 ) . صافات : 5 . ( 3 ) . معارج : 40 .