جنة العاصمة ( فارسي ) — الصفحة ٥٧١

شرح لغات

تمسّكوا ؟ لبئس المولى و لبئس العشير ، و بئس للظالمين بدلا « 1 »

.

شرح لغات

شرح لغات

قولها عليها السّلام : و نقموا : در مصباح است كه « نقمت عليه أمره و نقمت منه نقما إذا عبته و كرهته » « 2 »

از باب ضرب ، و از باب تعب نيز گفته شده ، پس نقموا يعنى عيب گفتند و كراهت داشتند اشدّ كراهت براى بدى فعلشان .

نكير : بر وزن امير از انكار است ، و در وضع اصلى خلاف عرفان را گويند ، و پس از آن در عيب و نهى استعمال شده ، و از اين باب است قول خداى تعالى :

فَكَيْف كان نَكِيرِ « 3 »

يعنى : پس چگونه مىباشد انكار كردن من فعل‌هاى ايشان را .

مبالاة : مصدر كلمهء لا ابالى است به معناى اهتمام و كوشش .

لحتفه : حتف به معناى هلاكت و مردن است .

وطأته : پامال شدن است .

نكال : اسم مصدر است از تنكيل به معناى عذاب است .

وقعة : صدمهء حرب و جنگ .

تنمّر : به معناى غضب و سوء خلق است .

تمرّر : از باب تفعّل از مرّ به معناى تلخ است ، بنابراين معنا چنين مىشود كه :

نقموا منه و إن كان مرّا في ذات اللّه غضوبا . و آن كنايه است از غضب و از تمرمر به معناى تحرّك و اضطراب است .

و ذات : در اصل تأنيث ذا است ، و آن در اصل ذوى است بر وزن سبب ، لام

( 1 ) شيخ طوسى ، الأمالى ص 375 .

( 2 ) فيومى ، مصباح المنير ص 623 .

( 3 ) سوره حج : 44 .