جنة العاصمة ( فارسي ) — الصفحة ٥٦٠

شرح لغات حديث

الجدّ : به معنى كوشش كردن .

الرأى : به معناى اعتقاد است .

قرع : به معناى كوبيدن .

الصفاة : سنگ سخت و نرم را گويند .

خور القناة : خور به معناى ضعيف ، و قناة نيزه و عصا را گويند .

خطل : منطق فاسد و مضطرب را گويند .

زلل : كج شدن و لغزيدن .

أهواء : جمع هوا ، ميل نفس است به چيزى كه مذموم باشد و منحرف شدن را گويند .

سخط : به معناى غضب و خشم است و آن به نفس و على هر دو متعدّى مىشود .

لا جرم : يعنى لا بدّ و لا محال و حقّا ، و به معناى قسم هم گفته شده مثل : لا جرم لأفعلن كذا .

ربقتها : ربق بر وزن حمل ريسمانى است كه رشتهء زياد دارد و مفرد آن ربقه است و حيوانات را به آن مىبندند .

أوقتها : مفرد اوق است بر وزن فلس ، مراد مشقّت و سختى ناملايم را گويند ، و شايد زيادى تاء براى مبالغه باشد يا دلالت بر وحدت باشد براى آگاهى دادن به اينكه شدّت و سختى آن امر منفرد است از ساير افراد آن .

شننت : به شين نقطه‌دار و دو نون ، و در كشف الغمّه به سين مهمله است و آن به معناى جدا كردن ، و اگر به سين مهمله باشد مراد جدا كردن بدون تفريق است يعنى أرسلته إرسالا من غير تفريق .

عارها : عار چيزى را گويند كه عيب آن را گويند ، و در بعضى از نسخه‌ها