جنة العاصمة ( فارسي ) — الصفحة ٥١٥

شرح لغات

شرح لغات

شرح لغات

قولها عليها السّلام : و ادعون : يعنى خافضون به معناى فروتنىكنندگان . گفته مىشود :

ودع الرجل يعنى آرام گرفت مرد .

و فكاهه : به ضم كاف و فتح آن مصدر است به معنى مزاح كردن . و نيز « فاكهون » به معناى ناعمون است و به معنى آمنون هم آمده است .

تتربّصون بنا الدوائر : يعنى منتظر باشيد به سبب ما حوادث روزگار و عاقبت‌هاى بد را ، و اينكه نعمت از شما گرفته شود و به شدّت بيفتيد و بلا بر شما نازل شود .

تتوكّفون الأخبار : يعنى در انتظار خبرهاى بد و مصيبت‌ها و مواجه شدن با جنگ باشيد .

و تنكصون عند النزال : يعنى منتظر بازگشت از چيزى باشيد و فتنه‌هائى كه به شما رو مىآورد . و مقصود از اين فقرات اين است كه هرگز ايمان نخواهيد آورد .

حسيكة : به معنى عداوت و دشمنى است .

و سمل الثوب : به معناى كهنگى جامه است .

جلباب : به كسر جيم به معنى لحاف و جامه گشاديست كه زن به خود مىگيرد كه مراد چادر و رداء باشد .

كظوم : به معنى سكوت است .

نبغ الشيء : به معناى ظهر است يعنى آشكار شد .

خامل : شخص گمنام و بىصدا را گويند .

و أقلّون : به معناى أذلّون است ، و در بعضى از روايات الأوّلين است . و در كشف الغمّه عبارت را چنين آورده : « فنطق كاظم و نبغ خامل و هدر فنيق الكفر يخطر في عرصاتكم » .