جنة العاصمة ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٨
فرستادن ابو بكر قنفذ را با جماعتى بطلب على عليه السّلام
اوست ، اوست امير مؤمنان و آقاى مسلمانان و صاحب پرچم پيشانى و دست و پا سفيدان - يعنى شيعيان - اوست كه مىنشيند روز قيامت و خداى عزّ و جل او را مىنشاند بر صراط ، پس دوستان خود را داخل بهشت مىكند ، و دشمنان خود را در آتش مىفرستد . پس فرستاده برگشت و به ابى بكر خبر داد به آنچه كه فرموده بود ، پس آن روز را ساكت شدند .
چون شب شد على فاطمه را بر الاغى سوار كرد و دست دو فرزندش حسن و حسين را گرفت و نگذارد احدى از ياران پيغمبر را مگر اينكه آمد در منزل او ، پس از حق خود سؤال كرد ، و ايشان را سوگند داد ، و از آنها يارى خواست ، و هيچ‌يك او را اجابت نكردند غير از ما چهار نفر ، پس ما سرهاى خودمان را تراشيديم ، و بذل كرديم نصرت و يارى خود را براى او ، و زبير بينائى او از ما شديدتر بود در يارى كردن آن حضرت .
پس چون على عليه السّلام ديد آن جماعت يارى او نكردند و اجتماع كلمهء آنها با ابا بكر بود و او را بزرگ مىداشتند در خانهء خود نشست .
پس عمر به ابى بكر گفت : چه مانعى دارد اگر بفرستى دنبال على كه بيايد بيعت كند ، براى اينكه كسى باقى نمانده است كه بيعت نكرده باشد غير از او و اين چهار نفر .
ابو بكر رقّت قلبش از عمر زيادتر بود ، و مداراى او بيشتر بود ، و عمر سخت‌دل‌تر و تندخوتر و بىرحم‌تر و جفاكارتر بود . ابو بكر گفت : كى را بسوى او فرستيم ؟ عمر گفت : قنفذ را مىفرستيم ؛ زيرا كه او مردى است دل‌سخت و جفاكار و از طلقاء مىباشد ، و يكى از اولاد عدى بن كعب است .
فرستادن ابو بكر قنفذ را با جماعتى بطلب على عليه السّلام
فرستادن ابو بكر قنفذ را با جماعتى بطلب على عليه السّلام
پس قنفذ با جمعى از ياران او آمد بر در خانهء على اذن خواست ، آن حضرت