جنة العاصمة ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٤

حديث اول

فصل شانزدهم در پيرامون آيهء شريفهء قُل لا أَسْئَلُكُم عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى

فصل شانزدهم در پيرامون آيهء شريفهء قُل لا أَسْئَلُكُم عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى

اين آيه مباركه آيهء 23 از سورهء شورى است ، و مراد از الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى دوستى در حق خويشاوندان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است ، كه خداى تعالى آن را مزد رسالت او و هدايت اهل ايمان قرار داده . و مراد از قربى اهل بيت پيغمبرند .

مفسّرين خاصّه و بيشتر از بزرگان مفسّرين عامّه و ارباب حديث از ايشان در كتب خود بيان كرده‌اند .

نگارندهء اين كتاب حسن مير جهانى طباطبائى به اندكى از بسيار آنچه در اين باب از كتب عامّه رسيده و روايت شده در اين اوراق بسط كلام مىدهم به چند حديث :

حديث اول

حديث اول

احمد بن حنبل در كتاب مناقب خود ، و ابن منذر ، و ابن ابى حاتم ، و طبرانى در معجم ، و ابن مردويه ، و واحدى ، و ثعلبى در تفسير خود ، و ابو نعيم در حلية الأولياء ، و بغوى در تفسير خود ، و ابن مغازلى در مناقب ، بسندهاى خودشان از ابن عبّاس روايت كرده‌اند كه گفت :

لمّا نزلت هذه الآية قيل : يا رسول اللّه ، من قرابتك هؤلاء الذين وجبت علينا مودّتهم ؟