جنة العاصمة ( فارسي ) — الصفحة ٢٩١

فصل دوازدهم در بيان اينكه فاطمه عليها السّلام ولايت كلّيه داشته

معصومين من كل ذنب ، و أيّدهم بروح القدس منك . . الحديث « 1 »

.

يعنى : روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نشسته بود در حالتى كه على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام در نزد او بودند ، پس فرمود : خدايا تو مىدانى كه اينها اهل بيت منند ، و گرامىترين مردمانند ، دوست بدار كسى را كه ايشان را دوست بدارد ، و خشمگين باش بر كسى كه بر ايشان خشمگين است ، و دوستى كن با آنهائى كه با ايشان دوستى كنند ، و دشمنى كن با آنهائى كه با ايشان دشمنى كنند ، و ايشان را طاهر و پاكيزه گردان از پليدىها و هرگونه رجسى ، و معصوم قرار ده ايشان را از هر معصيت و گناه و ترك اولائى ، و مدد كن ايشان را به جبرئيل امين يا به روح مقدّسى كه از توست .

مؤلّف حقير گويد : در صورتى كه صدور ترك اولى از آن بىبى معظّمه جايز باشد ، نمىتوانيم در عصمت و طهارت او را در رديف ساير انبياء و مرسلين و معصومين قرار دهيم به لحاظ نسبى بودن امور ؛ زيرا كه ترك اولى عبارت است از دست دادن بعضى از درجات رضاى مولى نسبت به انبياء و مرسلين ، به حكم « حسنات الأبرار سيّئات المقرّبين » كه از آنها تعبير به معصيت شده ، نظير آنچه كه خدا در حق آدم صفىّ اللّه فرموده : وَ عَصى آدَم رَبَّه فَغَوى * ثُم اجْتَباه رَبُّه فَتاب عَلَيْه وَ هَدى « 2 »

يا در حق موسى عليه السّلام فرموده : فَلَمَّا أَفاق قال سُبْحانَك تُبْت إِلَيْك وَ أَنَا أَوَّل الْمُؤْمِنِين « 3 »

و مانند اين دو نسبت به بعضى از انبياء .

خلاصهء كلام : پس از اثبات صحّت اطلاق معصيت بر ترك اولى ، چون از صاحبان ولايت كلّيه و زمامداران عالم امكان كه مقرّبان خيلى خيلى نزديك به

( 1 ) شيخ صدوق ، الأمالى ص 436 - 437 چاپ نجف ؛ بحار الأنوار ج 43 ص 24 - 25 ح 20 .

( 2 ) سوره طه : 121 - 122 .

( 3 ) سوره اعراف : 143 .