جنة العاصمة ( فارسي ) — الصفحة ١٤٩

ترجمهء تتمّه حديث

على گفت : من سخن‌گويندهء با اصحاب رقيمم .

فاطمه گفت : من دختر كسى هستم كه فرستاده شده تا رحمت باشد براى مؤمنان و رؤوف و مهربان با ايشان باشد .

على گفت : خدا مرا نفس محمّد قرار داده در آنجائى كه در كتاب خود فرموده :

أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُم .

فاطمه گفت : و أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُم .

على گفت : من كسى هستم كه شيعيان من از علم من مىنويسند .

فاطمه گفت : من دريائى هستم كه از علم من كف‌كف برمىدارند .

على گفت : من كسى هستم كه خدا نام مرا از نام خود شكافته ، اوست عالى و منم على .

فاطمه گفت : من نيز چنينم ؛ اوست فاطر و منم فاطمه .

على گفت : منم حيات عارفان .

فاطمه گفت : منم كشتى نجات راغبان .

على گفت : منم حاميم‌هاى قرآن .

فاطمه گفت : منم دختر طاسين‌هاى آن .

على گفت : منم گنج بىنيازى .

فاطمه گفت : منم كلمهء نيكو .

على گفت : منم آنكه خدا توبهء آدم را به سبب من قبول كرد .

فاطمه گفت : منم كه خدا توبهء آدم را به سبب من قبول كرد .

على گفت : منم مانند كشتى نوح كه هر كه بر آن سوار شد نجات يافت .

فاطمه گفت كه : منم آنكه شريك شدم در دعاى او .

على گفت : منم طوفان او .

فاطمه گفت : منم دست‌آويز و شراع كشتى او .