الامام الرضا ( ع ) تاريخ و دراسة ( تحليلى از زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٦
پندها و رهنمودهاى امام عليه السّلام
عائله‌اش آسوده است و خداوند او را به درد و درمان زندگى بينا و سالم به سراى آخرت بازمىگرداند .
و فرمود : بخيل را آسودگى و حسود را خوشى و دلخسته را وفا و دروغگو را مردانگى نيست .
و فرمود : كسى كه در پى به دست آوردن درآمدى براى تأمين معيشت عائله‌اش باشد برتر از مجاهدان در راه خداست .
از آن حضرت پرسيده شد بندگان خوب خدا كيانند ، فرمود : آن كسانند كه هنگامى كه كار نيكى انجام مىدهند شاد مىشوند ، و اگر مرتكب كار بدى شوند ، استغفار مىكنند ، و هنگامى كه درباره آنان بخششى مىشود سپاسگزار مىشوند ، و چون به بليّه‌اى گرفتار شوند شكيبايى مىورزند ، و زمانى كه به خشم آورده مىشوند گذشت مىكنند .
به آن بزرگوار عرض شد چگونه بامداد كردى ؟ فرمود : بامداد كردم با عمرى كه پيوسته در كاستى است ، و اعمالى كه بىكم و زياد محفوظ و مضبوط است ، و رشته مرگ به گردن ما ، و آتش جهنم در پيش روى ماست ، در حالى كه نمىدانيم با ما چه معامله‌اى خواهد شد .
و فرمود : ثروت جز با پنج صفت جمع و انباشته نمىشود ، كه عبارت است از بخل زياد ، آرزوى دراز ، آز بسيار ، بريدن از خويشاوندان و برگزيدن دنيا بر آخرت .
علىّ بن شعيب گفته است : به خدمت ابى الحسن الرّضا عليه السّلام رسيدم .
به من فرمود : اى على ، از مردم كدام كس زندگى را نيكوتر مىگذراند ؟
عرض كردم : اى سرور من شما از من بدين داناتريد .
فرمود : آن كس كه بهبود زندگى ديگرى را جزيى از زندگى خود قرار دهد .
سپس فرمود : اى على چه كسى زندگى را بدتر از همه مىگذراند ؟
عرض كردم : شما داناتريد .
فرمود : كسى كه از زندگى خود بهره‌اى به ديگرى نمىرساند .
پس از اين فرمود : اى على وجود نعمتها را مغتنم شماريد زيرا نعمتها گريزپا هستند ، هرگز از ميان قومى نرفته‌اند كه دوباره بازگردند . اى على بدترين مردم كسى است كه كمك خود را از ديگران بازدارد ، و خوراك خود را تنها خورد ، و بنده خود را كتك زند .