الامام الرضا ( ع ) تاريخ و دراسة ( تحليلى از زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٩٤

امام عليه السّلام اين رساله را به خواهش مأمون نوشت

فرمانبردارى شود .

آرى ، اين رساله از خانه‌هاى كسانى بيرون آمده كه مردم احكام پيامبر مصطفى صلّى اللّه عليه و إله و پيام انبيا و دلائل اوصيا و دانش علما را از آنان فرامىگيرند ، و سينه‌ها از آنان شفا مىيابد ، و بيماران جهل و كوردلى بوسيله آنان بهبود پيدا مىكنند ، خشنودى و رحمت و بركت خداوند بر آنان باد ، بر همگى آنان از اوّلين تا آخرين و كوچك و بزرگ آنان .

من اين رساله را به خواصّ خود از دانايان و پزشكان و صاحبان تأليف و نويسندگان كتب و شمارى از پژوهشگران و ناموران در حكمت عرضه داشتم ، همه آن را ستودند ، و پرارج و گرانقدر دانستند ، و به علوّ مرتبه مصنّف آن اعتراف ، و صحّت آنچه را در اين رساله آمده تصديق كردند « 1 » .

امام عليه السّلام اين رساله را به خواهش مأمون نوشت

امام عليه السّلام اين رساله را به خواهش مأمون نوشت

داستان اين رساله اين است كه مأمون مردى بود كه در فنون معرفت آگاهى بسيار داشت ، و شيفته تحصيل هرچه بيشتر آن بود ، در يكى از جلسات علمى او كه گروهى از پزشكان و فيلسوفان نيشابور گرد آمده بودند ، و از جمله آنها يوحنّا بن ماسويه طبيب و جبرائيل بن بختيشوع طبيب و صالح بن سلهمه هندى فيلسوف و گروه ديگرى از متفكّران و سرآمدان دانش بود ، و حضرت رضا عليه السّلام نيز در اين جلسه حضور داشتند ، از طبّ و آنچه صلاح بدن و قوام تن بدان است سخن به ميان آمد ، از طرف مأمون و حاضران جلسه ، در اين باره و اين كه چگونه خداوند جسد آدمى را تركيب كرده ، و در او اشياى متضادّى آفريده ، همچنين از طبايع چهارگانه و منافع و مضارّ اغذيه سخن بسيار گفته شد ، و در اين ميان امام عليه السّلام ساكت بود و سخنى نمىفرمود ، مأمون به امام عليه السّلام عرض كرد : اى ابو الحسن درباره موضوعى كه امروز مطرح است ، شما چه مىفرمايى ؟

امام عليه السّلام به او فرمود : در اين باره نظريّاتى دارم كه صحّت آنها را از طريق تجربه و به مرور زمان شناخته‌ام اضافه بر آگاهيهايى كه گذشتگانم به من داده‌اند ، و چيزهايى است كه هر انسانى بايد آنها را بداند ، و در ترك آنها معذور نيست ، من اين نظريّات و تجربيّات

( 1 ) - اعيان الشيعه ج 4 ق 2 / 143 / 144 .