بحار الأنوار ( زندگانى حضرت سجاد و امام محمد باقر ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٠
باب دهم پاره‌اى از خبرهاى منسوب به امام عليه السلام
باقر نموده گفت يا ابن رسول الله مرا نزديك خود بنشان فدايت شوم به خدا سوگند من شما را دوست ميدارم و كسى كه شما را دوست بدارد نيز دوست دارم . اين علاقه بواسطه طمع در مال دنيا نيست و از دشمنى شما بيزارم اين بيزارى نيز بواسطه اختلافى نيست و پدر كشتگى با هم نداريم حلال شما را حلال و حرام شما را حرام ميدانم و منتظر فرج شما خانواده هستم آيا اميد نجات براى من هست ؟ حضرت باقر فرمود بيا بيا جلو آمد آن پيرمرد را به پهلوى خود نشاند آنگاه فرمود پيرمرد مردى خدمت پدرم على بن الحسين رسيد و همين سؤال ترا كرد . پدرم به او فرمود اگر بميرى خدمت پيامبر و على و حسن و حسين و على بن الحسين ميرسى . دلت خنك مىشود چشمت روشن ميگردد .
با شادى و خوشى روبرو فرشته‌هاى اعمال ميشوى وقتى جانت باينجا برسد با دست اشاره بحلقوم خود نموده در صورتى كه زنده بمانى خداوند در همين زندگى نيز چشم ترا روشن مىكند و با ما خواهى بود در بهشت برين .
پيرمرد گفت چه فرموديد دو مرتبه حضرت باقر سخنان خود را تكرار كرد پير مرد از خوشحالى و تعجب گفت الله اكبر . آقا اگر بميرم خدمت پيامبر و على و حسن و حسين و على بن الحسين ميرسم و چشمم روشن و دلم خنك مىشود و فرشته‌هاى اعمال با شادى و خوشى روبروى من مىآيند آن وقت كه جانم بگلو برسد در صورتى كه زنده باشم خدا زندگى خوشى برايم فراهم مىكند و با شما در بهشت برين خواهم بود ؟
اين سخنان را چنان با التهاب و عشق ميگفت و اشگ از ديدگان فرو ميريخت صدايش بگريه بلند شد چنان بلند بلند گريه ميكرد كه روى زمين افتاد امام عليه السلام اشگ از ديدگان او پاك ميكرد « 1 »
. پيرمرد سربلند نموده
( 1 ) ممكن است امام اشگهاى خود را پاك كرده چون ضمير هر دو احتمال را دارد