تذكرة الخواص ( شرح حال و فضائل خاندان نبوت ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٩١

بخشى از سخنان محمد بن حنفيّه

( 1 )

بخشى از سخنان محمد بن حنفيّه

بخشى از سخنان محمد بن حنفيّه

گروهى از اسماعيل بن احمد سمرقندى به نقل از عمرو بن عبيد اللّه بقّال از قول ابو الحسن ابن بشران ، از عثمان بن احمد دقاق و او از حنبل بن اسحاق از هارون بن معروف به نقل از عبد اللّه بن مبارك ، از حسين بن عمر فقيمى و او از منذر ثورى نقل كرده ، مىگويد :

محمد بن حنفيّه بارها مىگفت : كسى كه خوشرفتار نباشد دانا نيست با كسى كه ناچار به معاشرت با اوست تا اين كه خداوند براى او گشايشى فراهم كند . اين سخن را ثورى نيز گفته است .

( 2 ) محمد ، مىگويد : هر كه براى خود حرمتى قائل باشد دنيا در نظرش خوار است ، اين را نيز ثورى گفته است . محمد ، گويد : خداوند بهشت را بهاى وجود شما قرار داده است پس به بهاى ديگرى آن را نفروشيد . و نيز مىگويد : هر چه شايستهء درگاه الهى نباشد ( هر كارى كه براى خدا نباشد ) از بين رفتنى است .

( 3 ) ابو نعيم در كتاب « حليه » از قول احمد بن محمد بن سنان و او از محمد بن اسحاق سراج ثقفى به نقل از عمر بن محمد بن حسن از قول پدرش و او از حماد بن سلمه از على بن زيد بن جدعان به نقل از على بن حسين ( ع ) مىگويد : « پادشاه روم به عبد الملك مروان نامهء تهديدآميزى نوشت و در آن نامه او را بيم داده و سوگند ياد كرده بود كه صد هزار سپاه از خشكى و صد هزار نيرو از راه دريا خواهد فرستاد ! اگر نه او بايد جزيه بدهد ! عبد الملك نامه‌اى به حجاج نوشت كه او در حجاز بود تا محمد بن حنفيّه را تهديد به قتل كند و پاسخ نامه را بدهد و عبد الملك از نامهء پادشاه روم بشدّت بيمناك شده بود ! همين كه نامهء وى به حجاج رسيد ، نامه‌اى به محمد نوشت كه در آن نامه وى را تهديد كرده بود ، محمد در پاسخ وى نوشت : بارى خدا را در هر روزى سيصد و شصت نظر به مخلوق است و من اميدوارم كه نظرى به سوى من كند كه تو را از من بازدارد ! حجاج همان پاسخ را به عبد الملك نوشت :

و عبد الملك آن را در پاسخ پادشاه روم فرستاد ، پادشاه روم به عبد الملك نوشت : تو را چه به اين سخن ؟ ! اين سخن از تو و خاندان تو نيست بلكه از خاندان نبوّت است .

( 4 ) به روايتى وقتى كه حجّاج به عنوان والى به حجاز آمد ، محمد بن حنفيّه به عبد الملك